Τετάρτη, 18 Οκτωβρίου 2017

Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι!




Φονιάδες των λαών Αμερικάνοι!
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ με την υποστήριξη ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δίνει ρεσιτάλ φιλοαμερικανισμού και παράδοσης της χώρας στα δολοφονικά ιμπεριαλιστικά σχέδια
Το πολυσυζητημένο ταξίδι Τσίπρα στις ΗΠΑ και η συνάντησή του με τον Τραμπ έδειξαν ανάγλυφα το μέγεθος της υποταγής της αστικής τάξης της χώρας στα αφεντικά των ΗΠΑ. Χαρακτηριστική είναι η ομοφωνία και οι πανηγυρισμοί όλου του αστικού πολιτικού σκηνικού για την τιμή που του έκαναν οι φονιάδες Αμερικάνοι. Χαρακτηριστικό επίσης είναι το γεγονός ότι η μόνη ντροπαλή συστημική κριτική που καταγράφηκε είναι μην εκφραστεί η κυβέρνηση τόσο ακραία φιλοαμερικάνικα, που ξεσηκώσει την οργή των άλλων αφεντικών, των ευρωπαίων ιμπεριαλιστών.
Τη στιγμή που Ιράκ, Αφγανιστάν, Συρία, Λιβύη, Υεμένη έχουν γίνει ερείπια, τη στιγμή που η πιο δολοφονική μηχανή του πλανήτη απεργάζεται νέα πολεμικά σχέδια, τη στιγμή που οι ανταγωνισμοί των ιμπεριαλιστών παροξύνονται αυξάνοντας κατακόρυφα τους κινδύνους για τους λαούς, η κυβέρνηση της «υπερήφανης εξωτερικής πολιτικής» και «της χρησιμοποίησης των γεωπολιτικών πλεονεκτημάτων της χώρας», ετοιμάζεται να αναβαθμίσει τη βάση της Σούδας, να δώσει νέες βάσεις, να πληρώσει με μερικά δισεκατομμύρια την αμερικάνικη στρατιωτική βιομηχανία (ενώ και ο εκπρόσωπος του γαλλικού ιμπεριαλισμού Μακρόν, στο πρόσφατο ταξίδι του, ντίλαρε και αυτός γαλλικά όπλα!).
Ο λαός και η εργατική τάξη της χώρας θα ξαναπληρώσουν από την τσέπη τους (και ίσως και με το αίμα τους) την υποταγή της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού, την εμπλοκή της χώρας στα δολοφονικά σχέδια των ιμπεριαλιστών.
Η «Δεύτερη Φορά Αριστερά» αφού ξεπέρασε τους προηγούμενους στην αποτελεσματικότητα εφαρμογής μνημονίων, τους ξεπερνάει και στο φιλοϊμπεριαλισμό. Μητσοτάκης, Γεννηματά και οι διάφορες συστημικές γλάστρες συμφωνούν και προσπαθούν να κρύψουν τη ζήλια τους.
Σε ένα τέτοιο φόντο, η υποχώρηση των κάποτε ισχυρών αντιιμπεριαλιστικών αντανακλαστικών του λαού και του κινήματος (μεγάλη επιτυχία του συστήματος με την αρωγή της πολυποίκιλης κοσμοπολίτικης αριστεράς) αφήνει έδαφος στο σύστημα και αποτελεί εγγύηση για χειρότερες εξελίξεις για το λαό μας.
Αποτελεί καθήκον ζωής η συγκρότηση αντιιμπεριαλιστικού, αντιπολεμικού και αντιβασικού κινήματος που θα παλεύει μαζί με τους γειτονικούς λαούς ενάντια στους πραγματικούς και κοινούς εχθρούς.
·        Καμία εμπλοκή της χώρας στα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ-ΕΕ.
·        Καμία νέα βάση στη χώρα – Να κλείσει η βάση της Σούδας.
·        Όχι στον φασισμό, στον εθνικισμό, στους άδικους πολέμους για τα συμφέροντα των ισχυρών.
·        Αλληλεγγύη στους αγώνες των λαών.


Δευτέρα, 2 Οκτωβρίου 2017

Η αντιλαϊκή πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με παραστάσεις διαμαρτυρίας, με παρακάλια, με επερωτήσεις στη Βουλή! Μόνη προοπτική οι πραγματικοί αγώνες




Η επίθεση κλιμακώνεται
Η αντιλαϊκή πολιτική δεν αντιμετωπίζεται με παραστάσεις διαμαρτυρίας, με παρακάλια, με επερωτήσεις στη Βουλή! Μόνη προοπτική οι πραγματικοί αγώνες
Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποδεικνύεται εξαιρετικά αποδοτική στην προώθηση της αντιλαϊκής πολιτικής, της συντριβής των λαϊκών δικαιωμάτων, του βαθέματος της εξάρτησης της χώρας από ΗΠΑ και ΕΕ. Μπροστά στην επόμενη αξιολόγηση από τα ξένα αφεντικά, νέοι αντιλαϊκοί νόμοι ετοιμάζονται, νόμοι που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις, με την αξιολόγηση, με τις συντάξεις αλλά και με τα δημοκρατικά δικαιώματα και το χτύπημα του συνδικαλιστικού κινήματος.
ΝΔ-ΠΑΣΟΚ βλέπουν με αμηχανία την κυβέρνηση να εκτελεί πιο αποτελεσματικά τη γραμμή τους και μαζί -κυβέρνηση και αντιπολίτευση- αποτελούν μια ευτυχισμένη οικογένεια που καυγαδίζει μόνο για το πάπλωμα. Με μια φωνή, μαζί, υποδέχονται την επιχειρηματικότητα και την «ανάπτυξη» που εγκληματεί στο Σαρωνικό, που καταστρέφει τις Σκουριές και που συντρίβει τα εργατικά δικαιώματα.
Και στην εκπαίδευση η κυβέρνηση έχει να επιδείξει πλούσιο αντιλαϊκό έργο: Με μια σειρά ρυθμίσεις, και πατώντας πάνω στη διάλυση συνειδήσεων που έχει φέρει η μακρόχρονη αστική και ρεφορμιστική κυριαρχία στα συνδικάτα, εμπεδώνει τη φτώχεια, νομιμοποιεί την απόλυτη εκμετάλλευση των νέων εργαζομένων μέσω της μαθητείας, περικυκλώνει με «αξιολογική» κουλτούρα τον κλάδο για να προετοιμάσει την εφαρμογή της αξιολόγησης, προετοιμάζει το έδαφος για πέταγμα στον Καιάδα χιλιάδων αναπληρωτών. Συνεχίζει το έργο του κλεισίματος τμημάτων στα ΕΠΑΛ, αξιοποιώντας και όλο το πλαίσιο κεντρικού ελέγχου μέσω myschool και e-epal αλλά και την επινόηση του κλεισίματος τμημάτων στη μέση της χρονιάς. Ταυτόχρονα ετοιμάζει το «Νέο Λύκειο» του Γαβρόγλου, που δεν είναι τίποτε άλλο από μια αντιδραστική επίθεση μεγάλης κλίμακας που οξύνει τους ταξικούς φραγμούς μέσω των απανωτών εξετάσεων αλλά και την επίθεση στις εργασιακές σχέσεις των εκπαιδευτικών μέσω των καταργήσεων μαθημάτων και ειδικοτήτων.
Η ΟΛΜΕ έχει πάρει καθαρή θέση. Αποτελεί ξετσίπωτο υποστηρικτή της αντιλαϊκής πολιτικής της κυβέρνησης αλλά και των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Η τωρινή της εισήγηση στον κλάδο αποτελεί μνημείο (όχι και τόσο καλά) συγκαλυμμένου κυβερνητισμού. Και καλεί τον κλάδο σε συνελεύσεις για να την… εξουσιοδοτήσει (αυτή την ΟΛΜΕ!) «να κηρύξει 24ωρη απεργία σε περίπτωση αιφνιδιασμού»!
Αντίστοιχα, το ΠΑΜΕ αφού προχωράει σε… «συσκέψεις» και «συνεντεύξεις τύπου», καταλήγει σε πρόταση 24ωρης απεργίας «σε περίπτωση που η κυβέρνηση φέρει σε ψήφιση μέτρα…»! Ενώ ο κομματικός του φορέας θα επεξεργάζεται προτάσεις νόμου απογειώνοντας τις κοινοβουλευτικές αυταπάτες.
Με όλη αυτή την καρικατούρα «αγωνιστικών» προτάσεων, δεν είναι και πολύ περίεργο το κλίμα ήττας και μοιρολατρίας που υπάρχει στα σχολεία. Ωστόσο, η ανάγκη να ανατραπεί αυτό το κλίμα είναι ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ. Οσο παγιώνεται, τόσο η κυβέρνηση, τα αφεντικά της και οι σύμμαχοί της θα αποθρασύνονται. Τόσο η ζωή θα γίνεται πιο δυσβάστακτη για τους εργαζόμενους, για τους άνεργους και για τα παιδιά μας. Τόσο η επίθεση θα κλιμακώνεται.
Ενάντια στην ήττα, ενάντια στον υποτιθέμενο μονόδρομο της υποταγής, ενάντια στον αποπροσανατολισμό της κυβέρνησης που «δίνει τη μάχη» (τη δίνει εναντίον μας), χωρίς να περιμένουμε εύκολες λύσεις από σωτήρες που θα μας σώσουν, χωρίς να έχουμε ψεύτικα ερωτήματα «αν η κυβέρνηση μας αιφνιδιάσεις», να συγκροτήσουμε το δρόμο της αντίστασης και του αγώνα.
Παλεύουμε για ανατροπή της πολιτικής της φτώχειας, των απολύσεων, της ανεργίας, των ελαστικών εργασιακών σχέσεων και των ταξικών φραγμών. Για:
·         Μαζικούς μόνιμους διορισμούς – Όχι στις ελαστικές εργασιακές σχέσεις στην εκπαίδευση και στην κοινωνία – Όχι στις απολύσεις.
·         Να ανατραπεί το πλαίσιο αξιολόγησης – αυτοαξιολόγησης. Όχι στη διάλυση των εργασιακών σχέσεων.
·         Αυξήσεις στους μισθούς.
·         Κάτω τα χέρια από τα συνδικαλιστικά δικαιώματα – όχι στον κρατικό και κυβερνητικό συνδικαλισμό.
·         Να μην κατατεθεί το σχέδιο Γαβρόγλου – ενάντια στους ταξικούς φραγμούς.
24ωρη απεργία μέσα στον Οκτώβρη με νέες γενικές συνελεύσεις και νέα συνέλευση προέδρων αμέσως μετά – Διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα.
agkinekp.blogspot.gr
Σεπτέμβρης '17                   


Πέμπτη, 21 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ.

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ,
ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟΥΣ  ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ.

    ΟΛΟΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 21 Σεπτέμβρη 6μ.μ στην πλατεία της Αγοράς

Συνάδέλφισσες και συνάδελφοι,
 Ο πρωθυπουργός  Τσίπρας περιοδεύει στην Κρήτη επιδιώκοντας, για άλλη μια φορά με ηχηρά λόγια για ανάπτυξη και επενδύσεις να παραμυθιάσει τον κοσμάκη με ψεύτικες ελπίδες και προσδοκίες.
Είναι πια σε όλους ορατό ότι η λεγόμενη ανάπτυξη δεν είναι τίποτα άλλο παρά αύξηση της κερδοφορίας για τους λίγους πάμπλουτους- ντόπιους και ξένους, μια κερδοφορία που θα προέλθει απ’ το παραπέρα ξεζούμισμα των εργαζομένων. Ανάλογες και οι υποσχέσεις της αντιπολίτευσης, ενώ από κοινού υπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, ΕΕ και ΔΝΤ.
Είναι σε όλους ορατό ότι, παρά τις ταχυδακτυλουργίες των στατιστικολόγων και της κυβέρνησης, η ανεργία αυξάνει δραματικά και δίπλα της η μερική απασχόληση, η «μαύρη», η ελαστική και η απλήρωτη εργασία. Οι εργαζόμενοι βιώνουν τον εργασιακό μεσαίωνα.

Στην ίδια αντιλαϊκή κατεύθυνση και στο χώρο της εκπαίδευσης. Οι περσινές αλλαγές σε δημοτικό- γυμνάσιο συμπληρώνονται φέτος με τις εξαγγελίες για το ‘Νέο Λύκειο’ και τις συνεχείς «ελέω ΕΣΠΑ» αλλαγές στα ΕΠΑΛ. Βασικός στόχος: περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές, λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές. Η μείωση των ωρών στα προγράμματα σπουδών, οι συγχωνεύσεις τομέων , οι ενοποιήσεις ειδικοτήτων, το «τέντωμα» των αναθέσεων θα οδηγήσουν στην παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των μόνιμων εκπαιδευτικών αλλά και στην απόλυση (μέσω της μη πρόσληψης) χιλιάδων αναπληρωτών που δούλευαν χρόνια και πια δεν είναι «απαραίτητοι». Δεν είναι τυχαίο ,ότι από τις 15000 προσλήψεις αναπληρωτών,(από τις 110000  αιτήσεις), μόνο οι  περίπου 900 είναι γενικής παιδείας στη Δευτεροβάθμια!!!. Οι δε διορισμοί  μονίμων εκπαιδευτικών ,όλο και απομακρύνονται
Την ίδια ώρα καταρρέουν οι μύθοι  της  «ΕΕ της ευμάρειας» και του «ΝΑΤΟ της ασφάλειας». Το  βάθεμα της εξάρτησης στους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς και η παραχώρηση του τόπου μας στα φιλοπόλεμα σχέδια των ιμπεριαλιστών  σε συνδυασμό με την όξυνση των ανταγωνιστών ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές μόνο πολεμικούς κινδύνους εγκυμονεί για το λαό μας και τους λαούς της περιοχής.. Ιδιαίτερα στα Χανιά η ανακοίνωση απ’ τον πρέσβη των ΗΠΑ  για αναβάθμιση  και επέκταση των βάσεων στο Ακρωτήρι και στη Σούδα  δεν αφήνει αμφιβολία για τις επικίνδυνες μέρες που μας ετοιμάζουν.
 Συνάδελφοι, Έτσι δεν θα πάνε τα πράγματα! θα πάνε πολύ χειρότερα, αν δεν…
*      Ορθώσουμε το ανάστημά μας! Αν δεν συνειδητοποιήσουμε τη δύναμη που κρύβουμε, οι εκπαιδευτικοί μαζί με όλους τους εργαζόμενους του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα.
*      Και έχουμε δύναμη- η ιστορία το αποδεικνύει. Όλα τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις που βρίσκονται τώρα στο στόχαστρο (ωράριο, μόνιμη και σταθερή δουλειά, ασφάλιση, σύνταξη, περίθαλψη, δωρεάν εκπαίδευση,…) δεν μας χαρίστηκαν. Τα κερδίσαμε οι εργαζόμενοι με τους αγώνες μας.
*      Μπορούμε να τα κερδίσουμε πάλι! Φτάνει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, παραμερίζοντας τους αυτόκλητους Μεσσίες. Να ξαναοικοδομήσουμε συλλογικότητες. Να οργανωθούμε. Να βαδίσουμε το δικό μας δρόμο- το δρόμο της Αντίστασης και της Διεκδίκησης- το δρόμο της Αναμέτρησης μ’ αυτούς που μας γυρίζουν πίσω έναν αιώνα!

Ενόψει του ερχομού του πρωθυπουργού στα Χανιά
Την Πέμπτη 21 Σεπτέμβρη , στις 6μ.μ στην πλατεία της Αγοράς  συλλογικότητες της πόλης καλούν σε  συγκέντρωση καταγγελίας της πολιτικής της εξάρτησης και της εξαθλίωσης
Να είμαστε όλοι εκεί !
                                                         Χανιά 19-09-2017



Να δεις τι σου έχω για μετά… (Ξαναδιαβάζοντας το μνημόνιο στο σημειο που αφορά την εκπαίδευση)

Να δεις τι σου έχω για μετά…
(Ξαναδιαβάζοντας το μνημόνιο στο σημειο που αφορά την εκπαίδευση)

«Οι αρχές θα διασφαλίσουν τον περαιτέρω εκσυγχρονισμό του τομέα της εκπαίδευσης σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές της ΕΕ, …σε συνεργασία με τον ΟΟΣΑ και ανεξάρτητους εμπειρογνώμονες…. Μεταξύ άλλων, η επανεξέταση θα αξιολογήσει την υλοποίηση της μεταρρύθμισης του «Νέου Σχολείου», …την αποδοτικότητα και αυτονομία των δημόσιων εκπαιδευτικών μονάδων, την αξιολόγηση και διαφάνεια σε όλα τα επίπεδα…, και θα προτείνει συστάσεις σύμφωνα με τις βέλτιστες πρακτικές των χωρών του ΟΟΣΑ».
ΜΝΗΜΟΝΙΟ (2015). Ν. 4336, ΦΕΚ 94, τ.Α΄, 14-8-2015, (σελ. 1026-1027).

Αν θέλουμε να έχουμε κάποιες απαντήσεις στο ποιοι είναι οι στόχοι της κυβέρνησης και του υπουργείου Παιδείας, θα πρέπει να πάμε δύο χρόνια πίσω, στην υπογραφή του 3ου μνημονίου το καλοκαίρι του 2015. Ας δούμε μόνο τέσσερις πτυχές από όσα μας εξαγγέλθηκαν, βιώνουμε ή μας περιμένουν .
Αξιολόγηση:
Το Υπουργείο επιχειρεί αναβάθμιση της Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε. (που θα καταργούνταν). Αυτό σημαίνει ότι η αξιολόγηση με τη μορφή της αυτοαξιολόγησης θα προχωρήσει αφού είναι δέσμευση της Κυβέρνησης στο ντόπιο και ξένο κεφάλαιο, ενώ αναφέρεται ρητά στο Μνημόνιο. Στην τελευταία μάλιστα ετήσια έκθεση της η Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε  θεωρεί καλύτερη μέθοδο αξιολόγησης την αυτοαξιολόγηση, κρατώντας την εξωτερική αξιολόγηση σε εφεδρεία προς το παρόν. Αυτό που προέχει, πάντα σύμφωνα με την ίδια έκθεση, είναι να εμπεδωθεί η κουλτούρα της αξιολόγησης.
Φυσικά, ένα από τα κύρια προβλήματα του Υπουργείου είναι πολιτικό: Πώς να εφαρμόσει από την μια την αξιολόγηση,  ενώ από την άλλη να την παρουσιάσει διαφορετική από αυτή του 2013-4, ενάντια στην οποία είχε υψώσει κορώνες τότε ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ΣΥΝΕΚ στην εκπαίδευση.
Μαθητεία: Η Μαθητεία είναι σαφής επιταγή της Τρόικας, έστω κι αν το Υπουργείο την διαφημίζει ως κάτι καινούργιο και πρωτοπόρο. Δεν είναι ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Είναι μια δοκιμασμένη συνταγή φτηνού εργατικού δυναμικού, η οποία ήδη έχει αποκτήσει αποδοχή στον τουριστικό τομέα. Από την άλλη, είναι φανερό ότι οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι δύσκολο να δεχτούν την μαθητεία, ειδικά αν δεν ξέρουν οι ίδιες τι μέλλει γενέσθαι για την συνέχεια της λειτουργίας τους. Χαρακτηριστικό είναι ότι από τους μαθητευόμενους του νομού Τρικάλων, μόνο ένας πήγε σε ιδιωτική επιχείρηση και οι άλλοι «μαθήτευσαν» στους ΟΤΑ του νομού. Επειδή η μαθητεία φαίνεται να καρκινοβατεί στην μεγάλη εικόνα της, το Υπουργείο προσπαθεί να την ενισχύσει θεσμικά.
Αύξηση ωραρίου-ειδικότητες: Η αύξηση του ωραρίου το 2013 έγινε σύμφωνα με την υπόδειξη της έκθεσης του ΟΟΣΑ του 2011 και στην ανάγκη να καλυφθούν τα τεράστια κενά από τους μηδενικούς διορισμούς. Ακόμα και τώρα υπάρχει στο οπλοστάσιο η αύξηση του ωραρίου, με την κατάργηση της μείωσης των ωρών για τους παλιότερους καθηγητές, όμως φαίνεται ότι μια οριζόντια αύξηση δεν λύνει το πρόβλημα, ειδικά στην δευτεροβάθμια. Εκεί παρατηρούνται σε άλλους κλάδους ελλείψεις και σε άλλους υπεραριθμίες.
Η άλλη λύση που διαφημίζεται εδώ και χρόνια, τόσο από τον ΣΥΡΙΖΑ, όσο και από την ΝΔ είναι η συγχώνευση των ειδικοτήτων, οι οποίες χαρακτηρίζονται ως υπερβολικές. Ας αφήσουμε το γεγονός ότι αυτές οι ειδικότητες είχαν χαιρετιστεί ως ευλογία για την εκπαίδευση και ότι θα έδιναν επαγγελματικές διεξόδους όταν θεσπίστηκαν κι ας δούμε τους στόχους τους: Ουσιαστικά ο εκπαιδευτικός δεν θα διδάσκει αναγκαστικά αυτό το οποίο σπούδασε, αλλά και με μια μικρή επανακατάρτιση, όπως ωραία το έθεσε ο κ. Μητσοτάκης πρόσφατα, να μπορεί να διδάσκει και διαφορετικά γνωστικά αντικείμενα.
Φυσικά όλο αυτό γίνεται για το καλό μας, σύμφωνα με τον κ. Γαβρόγλου: Για να αποκτήσουν οι εκπαιδευτικοί την αίσθηση του συν-ανήκειν και να μην μετακινούνται σε πολλά σχολεία. Κι αυτό το λένε την ίδια στιγμή που ετοιμάζουν μετακινήσεις ενδοπεριφερειακά! Να μην αναφέρω και την μείωση του αριθμού των αναπληρωτών, οι οποίοι χρόνια τώρα είναι όμηροι της πολιτικής της αδιοριστίας και των ελαστικών σχέσεων εργασίας.
Διορισμοί: Έχουν καταντήσει πλέον ανέκδοτο οι 20000 διορισμοί που είχε εξαγγείλει ο κ. Φίλης. Είναι φανερό ότι οι διορισμοί, αν και όποτε γίνουν, θα είναι ελάχιστοι, καθώς υποδείχθηκε από τους «θεσμούς» ότι λόγω της κρίσης το μαθητικό δυναμικό θα μειωθεί κατά 25%. Επίσης, για να πραγματοποιηθούν, χρειάζονται προαπαιτούμενα, όπως η αξιολόγηση και άλλες αλλαγές.
Μία από αυτές βρίσκεται στην περίφημη αυτονομία της σχολικής μονάδας. Πάλι ο κ. Μητσοτάκης, με τον γνωστό κυνικό λόγο του, περιγράφει ξεκάθαρα το πλάνο: Αυτονομία σχολικής μονάδας, ελεύθερη επιλογή εκπαιδευτικών και αντικειμένων. Τι σημαίνει αυτό πρακτικά; Κατηγοριοποίηση σχολείων και διορισμό κατά το δοκούν εκπαιδευτικών σε προσωπική βάση και με κριτήρια εντελώς αδιαφανή. Σε αυτή την λογική ξεφουρνίζονται φαεινές για κουπόνια και πιέσεις στους εκπαιδευτικούς να γεμίσουν το portfolio τους με κάθε είδους σεμινάρια.
Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να καταλάβει κανείς ότι αυτό σημαίνει ταξική παιδεία και σπάσιμο κάθε είδους συλλογικότητας για τους εκπαιδευτικούς, οι οποίοι θα εξαρτώνται από τον διευθυντή και τους τοπικούς άρχοντες για την συνέχεια της θητείας τους. Αυτό το οποίο αξίζει να τονιστεί είναι ότι κι αυτό το μοντέλο έχει εφαρμοστεί παλιότερα σε χώρες όπως οι ΗΠΑ και έχει αποδειχθεί άκρως καταστροφικό για σχολεία, μαθητές και εκπαιδευτικούς.
Αποδοχή, υποταγή, μοιρολατρία ή κίνημα;
Μερικά από όσα αναφέρονταν στο Μνημόνιο και τα παρεπόμενα του (αξιολογήσεις, εκθέσεις κτλ) έχουν πραγματοποιηθεί, άλλα έχουν εξαγγελθεί κι άλλα κρατούνται ως εφεδρεία. Φυσικά, κανείς δεν πρέπει να βλέπει μηχανιστικά αυτά τα μνημόνια, ως θέσφατα που αναγκαστικά θα πέσουν στα κεφάλια μας, ούτε να πιστεύει ότι δεν μπορούν να ανατραπούν από το κίνημα. Είναι όμως αρκετά αποκαλυπτικά από τις προθέσεις της αστικής τάξης και των ιμπεριαλιστών για την πορεία της εκπαίδευσης στην χώρα μας.
Το κακό είναι πώς υπάρχουν μέσα στους κόλπους των εκπαιδευτικών μεμονωμένες ή και οργανωμένες φωνές (βλ ΔΑΚΕ, ΣΥΝΕΚ, ΠΕΚ), οι οποίες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο όχι μόνο συμφωνούν με όλα αυτά, αλλά προλειαίνουν και το έδαφος για την εφαρμογή τους, σπέρνοντας παράλληλα ηττοπάθεια. Χαρακτηριστική είναι η άρνηση της πλειοψηφίας της ΟΛΜΕ να συμμετάσχει ο κλάδος στον αγώνα ενάντια στην αξιολόγηση, λέγοντας ότι οι εκπαιδευτικοί είναι ιδιαίτερο κομμάτι, δεν θα μας πειράξουν κτλ. Κάτι παρόμοια ακούγαμε και για το ενιαίο μισθολόγιο και οι μισθοί μας καταβαραθρώθηκαν…
Αν θέλουμε να δούμε την πραγματικότητα κατάματα, δεν πρέπει να περιμένουμε μόνο καλό δεν πρέπει να περιμένουμε από όλες αυτές και άλλες φαεινές, ούτε για τους εκπαιδευτικούς ως εργαζόμενους, ούτε για την πλειοψηφία των μαθητών και των λαϊκών στρωμάτων.
Το ερώτημα το οποίο τίθεται λοιπόν δεν είναι αν όλα αυτά πρέπει να ανατραπούν από το κίνημα, αλλά το πώς θα ανατραπούν.
Η απάντηση σε αυτό δεν μπορεί να δοθεί παρά μόνο μέσα από την συλλογικότητα, τις Γενικές Συνελεύσεις του κλάδου και τις κινητοποιήσεις μας.

Κώστας Μιχαλάκης
Μέλος Αγωνιστικής Κίνησης Εκπαιδευτικών Τρικάλων
Μέλος ΔΣ ΕΛΜΕ Τρικάλων




Τρίτη, 5 Σεπτεμβρίου 2017

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΥΠΟΔΙΕΥΘΥΝΤΩΝ

Άλλο ένα βήμα στην αξιολογική περικύκλωση του κλάδου βρίσκεται σε εξέλιξη. Η κυβέρνηση, σε συνέχεια των ενεργειών της, του Ιουνίου που αφορούσαν στην επιλογή-αξιολόγηση των διευθυντών σχολικών μονάδων, καλεί τους εκπαιδευτικούς να επιλέξουν-αξιολογήσουν τους υποδιευθυντές των σχολικών μονάδων. Στόχος όλων αυτών είναι η διάλυση της συλλογικότητας στα σχολεία, η στήριξη των μηχανισμών διοίκησης της εκπαίδευσης και φυσικά η εμπέδωση από τον κλάδο του «κλίματος αξιολόγησης» σύμφωνα με τις υποδείξεις του ΟΟΣΑ. Η μόνη απάντηση που μπορούν να δώσουν κι αυτή τη φορά οι εκπαιδευτικοί είναι η αποχή από τη διαδικασία επιλογής υποδιευθυντών.
Οι υποδιευθυντές των σχολείων μπορεί να φαντάζει ως ο τελευταίος τροχός της άμαξας, ωστόσο αυτή είναι διοικητική και μεταφέρει προς υλοποίηση αντιδραστικούς νόμους. Όλοι οι νόμοι των κυβερνήσεων κινούνται στα πλαίσια των επιταγών των απανωτών μνημονίων και της αντιδραστικής εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ. Τα τελευταία νομοθετήματα και διατάγματα της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ χτυπούν τα μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών, οξύνουν τους ταξικούς φραγμούς, συρρικνώνουν τα σχολεία από μαθητές και εκπαιδευτικούς, διαλύουν τα εργασιακά και δημοκρατικά δικαιώματα των εκπαιδευτικών. Στα πλαίσια των αντιδραστικών νόμων-διαταγμάτων, το υπουργείο αναθέτει καθήκοντα και αρμοδιότητες στους υποδιευθυντές. Αυτό το γεγονός δεν πρέπει να προσπερνιέται επειδή οι υποδιευθυντές διατηρούν τα διδακτικά τους καθήκοντα και συχνά μετατρέπονται στους χαμάληδες των σχολείων.
Οι υποδιευθυντές είναι μέρος της διοίκησης που δεν πρέπει να νομιμοποιείται. Βέβαια η διαδικασία επιλογής υποδιευθυντών από τους συλλόγους διδασκόντων των σχολείων σε μεγάλο βαθμό έχει απενοχοποιηθεί με ευθύνη του συνόλου σχεδόν των παρατάξεων από τότε που την εισήγαγε το ΠΑΣΟΚ.
Αντιμετωπίστηκε ως «λαϊκή συμμετοχή» στους μηχανισμούς διοίκησης και μάλιστα σε μια εποχή που το κραταιό τότε ΠΑΣΟΚ είχε αρχίσει τη μεγάλη επίθεση στην εκπαίδευση (ν.2525 και κατάργηση της επετηρίδας). Ακόμη και σήμερα που η επίθεση στα σχολεία είναι τρομακτική, η σιωπή των κυρίαρχων παρατάξεων για την επιλογή υποδιευθυντών στα πλαίσια της αξιολόγησης-χειραγώγησης είναι εκκωφαντική, όπως προκλητική είναι και η σιωπή τους μπροστά στη λαίλαπα που ισοπεδώνει τις κατακτήσεις μας.
Απέχουμε από τις διαδικασίες επιλογής υποδιευθυντών

·  γιατί δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες για δημοκρατική επιλογή διοίκησης όταν διαλύουν τη δουλειά και τη ζωή μας.
·  γιατί δεν κλίνουμε τα μάτια μας νομιμοποιώντας την επερχόμενη αξιολόγηση που απαιτούν οι «θεσμοί», ο ΟΟΣΑ και προωθούν διαχρονικά όλες οι μνημονιακές κυβερνήσεις και απαιτεί φυσικά και το ντόπιο κεφάλαιο.
·  γιατί δεν ανοίγουμε την πόρτα στην αξιολόγηση.
· γιατί δε νομιμοποιούμε τους μηχανισμούς διοίκησης και την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Καλούμε τα σωματεία να πάρουν θέση υπέρ της αποχής από τις διαδικασίες επιλογής υποδιευθυντών και να προχωρήσουν σε έκτακτες γενικές συνελεύσεις όπου θα συζητήσουμε και θα οργανώσουμε την πάλη μας.

Να οργανώσουμε αγώνες που να μπορούν να βάλουν φρένο στην επίθεση



Πλαίσιο κειμένου: agkinekp.blogspot.gr
Σεπτέμβρης '17

Δευτέρα, 4 Σεπτεμβρίου 2017

ΔΕΝ ΘΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ, ΑΝ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ -ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΜΑΣ!


Η έναρξη της σχολικής χρονιάς συμπίπτει πάντα με την παρουσία του εκάστοτε πρωθυπουργού στα εγκαίνια της ΔΕΘ. Και φέτος η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ –ΑΝΕΛ θα προσπαθήσει για άλλη μια φορά με ηχηρά λόγια για ανάπτυξη και επενδύσεις να παραμυθιάσει τον κοσμάκη με ψεύτικες ελπίδες και προσδοκίες. Ανάλογες και οι υποσχέσεις της αντιπολίτευσης, ενώ από κοινού υπηρετούν τα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου, ΕΕ και ΔΝΤ. Δεν θα τα καταφέρουν!
Είναι πια σε όλους ορατό ότι η λεγόμενη ανάπτυξη δεν είναι τίποτα άλλο παρά αύξηση της κερδοφορίας για τους λίγους πάμπλουτους- ντόπιους και ξένους, μια κερδοφορία που θα προέλθει απ’ το παραπέρα ξεζούμισμα των εργαζομένων.
Είναι σε όλους ορατό ότι, παρά τις ταχυδακτυλουργίες των στατιστικολόγων και της κυβέρνησης, η ανεργία αυξάνει δραματικά και δίπλα της η μερική απασχόληση, η «μαύρη», η ελαστική και η απλήρωτη εργασία. Οι εργαζόμενοι βιώνουν τον εργασιακό μεσαίωνα. Την ίδια στιγμή, οι υποδομές της πόλης μας είτε ξεπουλιούνται στο ξένο και ντόπιο κεφάλαιο (Λιμάνι), είτε ‘κρατικοποιούνται’, για να ξεπουληθούν αργότερα (ΟΑΣΘ), είτε οδηγούνται σε κλείσιμο (ΕΛΒΟ, ΕΒΖ). Ενώ τα νοσοκομεία, τα σχολεία, οι δρόμοι, οι δομές πρόνοιας συνεχώς υποβαθμίζονται και αντιμετωπίζουν λειτουργικές ελλείψεις.
Στην ίδια αντιλαϊκή κατεύθυνση και το μέτωπο της εκπαίδευσης. Οι περσινές αλλαγές σε δημοτικό- γυμνάσιο συμπληρώνονται φέτος με τις εξαγγελίες για το ‘Νέο Λύκειο’ και το θολό τοπίο των ΕΠΑΛ. Βασικός στόχος: περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές, λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές. Η μείωση των ωρών στα προγράμματα σπουδών, τα παιχνίδια με τις αναθέσεις θα οδηγήσουν στην παραπέρα ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων των μόνιμων εκπαιδευτικών αλλά και στην απόλυση (μέσω της μη πρόσληψης) χιλιάδων αναπληρωτών που δούλευαν χρόνια και πια δεν είναι απαραίτητοι.
Την ίδια ώρα καταρρέουν οι μύθοι της ΕΕ της ευμάρειας και του ΝΑΤΟ της ασφάλειας. Ενώ το βάθεμα της εξάρτησης στους αμερικανονατοϊκούς σχεδιασμούς και η ευθυγράμμιση της άρχουσας τάξης σ’ αυτούς σε συνδυασμό με την όξυνση των ανταγωνιστών ανάμεσα στους ιμπεριαλιστές μόνο πολεμικούς κινδύνους εγκυμονεί για το λαό μας και τους λαούς της περιοχής..
Συνάδελφοι, Έτσι δεν θα πάνε τα πράγματα! θα πάνε πολύ χειρότερα, αν δεν…
*      Ορθώσουμε το ανάστημά μας! Αν δεν συνειδητοποιήσουμε τη δύναμη που κρύβουμε, οι εκπαιδευτικοί μαζί με όλους τους εργαζόμενους του ιδιωτικού και του δημόσιου τομέα.
*      Και έχουμε δύναμη- η ιστορία το αποδεικνύει. Όλα τα δικαιώματα και οι κατακτήσεις που βρίσκονται τώρα στο στόχαστρο (ωράριο, μόνιμη και σταθερή δουλειά, ασφάλιση, σύνταξη, περίθαλψη, δωρεάν εκπαίδευση,…) δεν μας χαρίστηκαν. Τα κερδίσαμε οι εργαζόμενοι με τους αγώνες μας.
*      Μπορούμε να τα κερδίσουμε πάλι! Φτάνει να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας, παραμερίζοντας τους αυτόκλητους Μεσσίες. Να ξαναοικοδομήσουμε συλλογικότητες. Να οργανωθούμε. Να βαδίσουμε το δικό μας δρόμο- το δρόμο της Αντίστασης και της Διεκδίκησης- το δρόμο της Αναμέτρησης μ’ αυτούς που μας γυρίζουν πίσω έναν αιώνα!

Κι ας κάνουμε στην πορεία στα εγκαίνια της ΔΕΘ το πρώτο βήμα! Οι Αγωνιστικές Κινήσεις καλούν
τους συναδέρφους τους εκπαιδευτικούς να συμμετάσχουν μαζί με άλλους εργαζόμενους του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα, νεολαίους και άνεργους  στην πορεία διαμαρτυρίας στα εγκαίνια της ΔΕΘ που καλεί η Λαϊκή Αντίσταση- Αριστερή Αντιιμπεριαλιστική Συνεργασία το Σάββατο 9 Σεπτέμβρη στις 6 μμ στην Καμάρα
Σεπτέμβρης 2017
agkinekp.blogspot.gr



Ο αντικομμουνισμός είναι η ιδεολογική εμπροσθοφυλακή της βάρβαρης καπιταλιστικής επίθεσης και της πολιτικής της φασιστικοποίησης




Λύσσαξαν τα τσιράκια του συστήματος για τα «εγκλήματα του κομμουνισμού». Με ικανοποίηση για τη φάση ήττας του κομμουνιστικού κινήματος αλλά και με τρόμο για το ενδεχόμενο ανασύστασής του προσπαθούν να ξαναγράψουν την ιστορία, χρησιμοποιώντας ως «θύματα» ναζιστές και δοσίλογους δολοφόνους, ανύπαρκτους παππούδες και ένα κάρο τραγικές αστειότητες.
Δεν μας κάνει εντύπωση. Για τα αφεντικά του καπιταλισμού – ιμπεριαλισμού, οι κολασμένοι δεν έχουν το δικαίωμα ούτε καν να διανοηθούν να διεκδικήσουν τον κόσμο. Όταν το διανοηθούν είναι «επικίνδυνοι» και «τυχοδιώκτες», όταν το υλοποιούν είναι «αντιδημοκρατικοί», «πραξικοπηματίες», «δολοφόνοι», «βάρβαροι»…
Με το ίδιο τρόπο έχουν ανακαλύψει τη «βαρβαρότητα» των μαζών στη γαλλική επανάσταση, τη «βιαιότητα» των σφαγιασμένων Κομμουνάρων του Παρισιού, την «εγκληματικότητα» των Μπολσεβίκων, τη «δολοφονική μανία» της δολοφονημένης Ρόζας και του μακελεμένου γερμανικού προλεταριάτου, τα «εγκλήματα» του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ και του Αρη απέναντι στους κατακτητές και τους δοσίλογους, του ΔΣΕ απέναντι στους νέους κατακτητές, των Βιετκόγκ απέναντι στους «δημοκράτες» Αμερικάνους των Ναπάλμ, την «τραχύτητα» των Κινέζων Ερυθροφρουρών απέναντι στους νέους εκμεταλλευτές,  την «επικινδυνότητα» του ενός εκατομμυρίου εκτελεσμένων κομμουνιστών Ινδονήσιων κάτω από τους πανηγυρισμούς των ιμπεριαλιστών διπλωματών.
Οι ιμπεριαλιστές και οι αστοί, εμπνευστές και  απολογητές της αποικιοκρατίας, των δύο παγκόσμιων πολέμων, των εκατοντάδων εισβολών, της απόλυτης βάρβαρης εκμετάλλευσης του προλεταριάτου και των λαών έχουν δείξει, δείχνουν κάθε μέρα όχι μόνο σε τι σημείο «έξαλλης σκληρότητας μπορούν να φτάσουν» (όπως λέει ο Μαρξ) όταν οι ξυπόλητοι αμφισβητήσουν την κυριαρχία των αφεντικών, αλλά και με τι θράσος προσπαθούν να αντιστρέψουν την ιστορία για να αποφύγουν μελλοντικές εμπλοκές από την συγκροτημένη πάλη των λαών.
Αλλωστε ο νεοναζί με παραλλαγή Εσθονός υπουργός Δικαιοσύνης ομολογεί ντροπαλά (αλλά με ταξική ειλικρίνεια) ότι η εγκληματικότητα του κομμουνισμού αποδεικνύεται από την απαγόρευση της ατομικής ιδιοκτησίας και του επιχειρείν!
Θλιβεροί ακολουθητές της απαίτησης του συστήματος να στρατευθούν όλοι στη μεγάλη φασιστική – αντικομμουνιστική εκστρατεία και διάφοροι θλιβεροί της Αριστεράς, ανάμεσά τους και ο ΣΥΡΙΖΑ και οι ιδεολογικοί του πρόγονοι, που πρώτοι σήκωσαν τη σημαία του «αντι-ολοκληρωτισμού» και του αντικομμουνισμού. Γιατί ήξεραν και ξέρουν ότι ο αντικομμουνισμός μπορεί να μην είναι ικανή αλλά είναι η πρώτη αναγκαία συνθήκη για να μπορεί να μπει κάποιος στα σαλόνια του συστήματος. Γνωστός και ο –αγαπημένος σε «προοδευτικούς» κύκλους- Οργουελ για τον οποίο κανένας δεν έχει συγκλονιστεί για το γεγονός ότι τα αντισταλινικά – αντικομμουνιστικά του πονήματα γράφονταν ενώ ο συγγραφέας ήταν αποδεδειγμένα πια πράκτορας της Ιντέλιτζενς  Σέρβις και κάρφωνε κομμουνιστές.
Η έξαρση της έως γελοιότητας αντικομμουνιστικής υστερίας έχει διπλό στόχο:
·         Αφενός να ισχυροποίησει τον οδοστρωτήρα του συστήματος απέναντι στα λαϊκά και εργατικά δικαιώματα μέσα από την εμπέδωση του καπιταλιστικού μονόδρομου και του μάταιου όποιας απόπειρας οικοδόμησης μιας κοινωνίας χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση.
·         Αφετέρου να προλάβει οποιαδήποτε συνάντηση των αντιστάσεων που γεννάει η καπιταλιστική επίθεση με μια κοσμοθεωρία που μπορεί να βάλει την ατζέντα της ανατροπής της κοινωνίας των πολέμων, της φτώχειας, της εκμετάλλευσης.
Για αυτούς τους λόγους η αποφασιστική αντίσταση στον αντικομμουνισμό είναι υπόθεση όχι μόνο των κομμουνιστών αλλά όλων των αγωνιστών που θέλουν να αντισταθούν στη βαρβαρότητα του συστήματος.
Για αυτούς τους λόγους, πραγματική απάντηση στον αντικομμουνισμό και τη φασιστικοποίηση είναι η ανάπτυξη λαϊκών αγώνων για τα βασικά δικαιώματα στη ζωή. Σε αυτούς άλλωστε τους αγώνες, το ίδιο το κίνημα θα βρει τι έχει κάνει καλά και τι όχι στο προηγούμενο ιστορικό κύμα. Θα κάνει τους απολογισμούς του, όχι για να «νομιμοποιηθεί» στο σύστημα, αλλά για να είναι πιο αποτελεσματική η πάλη του.

Προτάσεις Γαβρόγλου: Περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές, λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές





Προτάσεις Γαβρόγλου: Περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές, λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές
Είναι γνωστό ότι ποτέ δεν πήραμε στα σοβαρά τις κυβερνητικές εξαγγελίες για κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων. Όχι γιατί κάτι τέτοιο δεν μπορεί να συμβεί σε μια καπιταλιστική χώρα. Αναπτυγμένες ιμπεριαλιστικές χώρες με σοβαρή παραγωγική βάση και δυνατότητες σχετικά μακροπρόθεσμου σχεδιασμού έχουν τη δυνατότητα να ελέγχουν τη ροή πιο «τακτοποιημένα» και χρονικά μοιρασμένα – που μπορεί να σημαίνει και ακόμα πιο ταξικά. Η ιμπεριαλιστική Γερμανία που εφαρμόζει σκληρό ταξικό διαχωρισμό από το δημοτικό ακόμα έχει παράλληλα και τη δυνατότητα εκτός από το «μαστίγιο» να χρησιμοποιεί και το «καρότο»: Ο γιός του βιομηχανικού εργάτη που θα έχει κατευθυνθεί από μικρός στην επαγγελματική εκπαίδευση θα μπορεί… τουλάχιστον να διεκδικήσει ένα μεροκάματο στη διευρυμένη γερμανική παραγωγική βάση. Ο ταξικός διαχωρισμός γίνεται με υποτιθέμενη εθελοντικότητα, έστω κι αν αυτή προκύπτει ουσιαστικά με το πιστόλι στον κρόταφο. Για να μην παρεξηγηθούμε, δεν υπαινισσόμαστε καθόλου ότι αυτή η πραγματικότητα εμπεριέχει οτιδήποτε το φιλολαϊκό, απλώς κάνουμε τη δική μας ανάλυση.
Ο εξαρτημένος ελληνικός καπιταλισμός δεν έχει δυνατότητες σχεδιασμού. Το βάθεμα της εξάρτησης, η όξυνση της κρίσης και η παραπέρα αποσυγκρότηση της παραγωγικής βάσης της χώρας αποτελούν τις βάσει των συνεχών «μεταρρυθμίσεων» (δηλαδή αντιδραστικών αναπροσαρμογών) που γίνονται στην ελληνική εκπαίδευση και που αφαιρούν οποιαδήποτε δυνατότητα στην αστική τάξη να λύσει το πρόβλημα της ροής και του καταμερισμού μέσω (και) «καρότων». Αυτός είναι και ο λόγος των (έως γελοιότητας) παλινωδιών στην Επαγγελματική Εκπαίδευση. Στην Ελλάδα το πρόβλημα του ταξικού καταμερισμού στην εκπαιδευτική ροή λύνεται με δύο βασικά τρόπους: μέσω των εξωεκπαιδευτικών φραγμών και του κοινωνικού ταξικού φίλτρου, που πετούν έξω (ουσιαστικά ή και τυπικά) τα παιδιά φτωχών και άνεργων οικογενειών και μέσω των άμεσων βίαιων εκπαιδευτικών φραγμών, που δεν είναι άλλοι από τις γνωστές εξετάσεις.
Αυτός είναι και ο λόγος που πίσω από τις εξαγγελίες για «κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων» εμείς βλέπαμε περισσότερες εξετάσεις με άλλο όνομα (κατά τη γνωστή συριζέικη επικοινωνιακή τακτική).
Οι εξαγγελίες για το «Νέο Λύκειο» (η κατάσταση είναι κωμική, όσον αφορά τα ΕΠΑΛ, αυτή τη στιγμή είμαστε στο νέο, νέο, νέο ΕΠΑΛ!) συνοψίζονται στο δίπολο: περισσότερες εξετάσεις για τους μαθητές, λιγότερες θέσεις για τους καθηγητές. Πιο συγκεκριμένα:
1.       Το Λύκειο γίνεται εξεταστικό κέντρο. Οι πανελλαδικού τύπου εξετάσεις (διαγώνισμα το λέει η κυβέρνηση) το Γενάρη αλλά και οι εργασίες που θα διορθώνονται από άλλο σώμα εκπαιδευτικών οξύνουν τους ταξικούς φραγμούς και την εντατικοποίηση. Οι αιτιάσεις του Υπουργείου περί «προαιρετικότητας» της προσμέτρησής τους στον τελικό βαθμό στερούνται σοβαρότητας. Η πίεση θα αυξηθεί έτσι κι αλλιώς. Και τα φροντιστήρια επίσης, μιας και ανταγωνισμός όχι μόνο παραμένει αλλά και οξύνεται.
2.       Με βάση τα παραπάνω, μπορεί να υπηρετηθεί και ο διακαής πόθος του συστήματος για βίαιη μετακίνηση μαθητών στην Τεχνική Επαγγελματική Εκπαίδευση.
3.       Η μείωση των ωρών του προγράμματος κατά μία ώρα στη Β’ Λυκείου και κατά τρεις ώρες στη Γ’ Λυκείου οδηγεί σε αύξηση των υπεραριθμιών των καθηγητών. Οι ώρες αυτές πολλαπλασιασμένες επί τα τμήματα επί τα Λύκεια κάθε περιοχής θα βγάλουν πολλά λιγότερα ωράρια ανά ΠΥΣΔΕ (διοικητική εκπαιδευτική περιοχή της δευτεροβάθμιας).
4.       Η κατάργηση και συγχώνευση μαθημάτων (στη Β’ Λυκείου από 18 σε 10 και στη Γ’ Λυκείου από 15 σε 7) θα οδηγήσει σε παραπέρα δημιουργία υπεραριθμιών και πιθανά συνολικό «περίσσευμα» ειδικοτήτων.
5.       Η παραπάνω μεταβολή και η συνακόλουθη ενεργοποίηση – διεύρυνση της τρίτης ανάθεσης μαθημάτων θα οδηγήσει όχι μόνο στην παραπέρα ελαστικοποιήση των εργασιακών σχέσεων των μόνιμων εκπαιδευτικών, αλλά (και αυτό είναι ακόμα πιο σοβαρό) μέσω του ντόμινο και στην απόλυση (μέσω της μη πρόσληψης) χιλιάδων αναπληρωτών που δουλεύουν χρόνια και πια δε θα είναι «απαραίτητοι»!
6.       Η πανελλαδικοποίηση του διαγωνίσματος του πρώτου τετραμήνου (του οποίου η βαθμολόγηση θα γίνεται ηλεκτρονικά) αλλά και η ανώνυμη εξωτερική αξιολόγηση των μαθητικών εργασιών της Γ’ Λυκείου, όπως λέει ο Γαβρόγλου λειτουργούν «ως ένας ‘αντικειμενικός’ δείκτης για την αξιολόγηση του υποψηφίου από τον εκπαιδευτικό», συνδέοντας έτσι την αξιολόγηση του μαθητή με την αξιολόγηση του εκπαιδευτικού.
7.       Η ακόμα μεγαλύτερη υποταγή των δύο τελευταίων τάξεων του Λυκείου στη διαδικασία προετοιμασίας στην πληθώρα εξετάσεων θα αυξήσει το κλίμα εσωτερικού ανταγωνισμού ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς και θα οξύνει την πολιτική της de facto αξιολογικής περικύκλωσης του κλάδου.
Απέναντι σε αυτήν την κατάσταση, όσο το κίνημα των εκπαιδευτικών παραμένει αδρανές, τόσο θα οξύνεται η ανθρωποφαγία, η κόντρα ειδικοτήτων και τα «αιτήματα» για αύξηση των ωρών διδασκαλίας της μιας κόντρα στην άλλη ειδικότητα. Ούτε πραγματική κριτική είναι η γκρίνια για «κυβερνητική προχειρότητα», ούτε βέβαια η λύση είναι η αναζήτηση «εποικοδομητικών προτάσεων» που θα παραδώσει το κίνημα στην κυβέρνηση για της υποδείξει με ποιο τρόπο η αστική εκπαίδευση θα λειτουργεί προς το συμφέρον της εργατικής τάξης και του λαού. Η κυβερνητική υιοθέτηση του «αιτήματος» περί 14χρονης υποχρεωτικής εκπαίδευσης –που δεν αποτελεί κανενός είδους απτή προοδευτική δέσμευση- θα έπρεπε να βάλει μυαλό σε όσους πλέουν σε πελάγη ρεφορμιστικών φαντασιώσεων, οι οποίες τελικά ρίχνουν νερό στο μύλο της αντιλαϊκής πολιτικής.

Η αποκάλυψη των πραγματικών συνεπειών της εφαρμογής των προτάσεων για το «νέο Λύκειο» δεν μπορεί παρά να στοχεύει στην έναρξη συλλογικών διαδικασιών, στη σύγκληση γενικών συνελεύσεων του κλάδου, σε αποφάσεις για αγώνες να μην περάσουν τα σχέδια του συστήματος και της κυβέρνησής του. Αγώνες στους οποίους οι καθηγητές μπορούν να συναντηθούν με τους μαθητές.