Μόνιμη και σταθερή δουλειά, μισθοί, ασφάλιση-περίθαλψη, σπουδές, ελευθερίες ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ Να πάρουμε την υπόθεσή μας στα χέρια μας. Να σπάσουμε το κλίμα αδράνειας και υποταγής.
Να οργανώσουμε την αντίστασή μας με τα σωματεία όργανα αγώνα, αντίστασης και διεκδίκησης

Με γενικές συνελεύσεις και αποφάσεις αγώνα να συνεχίσουμε στην παρακαταθήκη των κινητοποιήσεων του Μάρτη
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ και τις ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ στις 30 ΜΑΗ
ΟΛΟΙ ΜΙΑ ΓΡΟΘΙΑ

Παρασκευή, 25 Μαΐου 2018

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΓΙΑ ΤΟ ΝΤ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ ΣΑΜΟΥ


ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ ΕΛΜΕ ΣΑΜΟΥ
ΓΙΑ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΣΤΟ ΝΤ ΤΗΣ ΑΔΕΔΥ ΣΑΜΟΥ

2017 ΔΣ
2018 ΝΤ ΑΔΕΔΥ
Ψήφισαν
152          
ΕΔΡΕΣ
123
 ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΟΙ
Λευκά
 07

05

Άκυρα
 06

01

Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών
 21          
(1)
25
(1)
Δημοκρατική Συσπείρωση
 40          
(2)
34
(2)
ΔΑΚΕ
 34           
(2)
34
(2)
ΣΥΝΕΚ
 24            
(1)
9
-
ΠΑΜΕ
 20           
(1)
15
(1)
Την Πέμπτη 24-5-18 έγιναν οι εκλογές της ΕΛΜΕ Σάμου για την ανάδειξη αντιπροσώπων στη συνδιάσκεψη του Νομαρχιακού Τμήματος (ΝΤ) της ΑΔΕΔΥ Σάμου που θα γίνει στα τέλη του επόμενου μήνα. Τη μέρα των εκλογών πραγματοποιήθηκε Γενική Συνέλευση του σωματείου στην οποία οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών προτάσσοντας την ανάγκη μαζικής και αγωνιστικής συμμετοχής στην απεργία της 30/5, ανέδειξαν το σύνολο των ζητημάτων που απασχολούν τον εργαζόμενο λαό (επίθεση, πόλεμος–ιμπεριαλισμός) και ιδιαίτερα την επίθεση στην εκπαίδευση και τους εκπαιδευτικούς. Επεσήμαναν ιδιαίτερα την ξεπουληματική στάση και κατεύθυνση των ηγεσιών σε ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ αλλά και τη στάση στήριξης της επίθεσης από τις ηγεσίες σε ΟΛΜΕ-ΔΟΕ που όλο το προηγούμενο διάστημα έκαναν ότι περνούσε από το χέρι τους για να καταπνίξουν τις κινητοποιήσεις που διεκδικούσαν να μην απολυθούν οι αναπληρωτές συμβασιούχοι, και πάλευαν για να κατακτήσουν το δικαίωμα στη μόνιμη και σταθερή δουλειά. Όπως επίσης επεσήμαναν πως ο απολογισμός της τρίχρονης θητείας του ΝΤ της ΑΔΕΔΥ είναι με ευθύνη της πλειοψηφίας (ΠΑΜΕ) στην απερχόμενη Εκτελεστική Γραμματεία, ένας απολογισμός αποχής και απουσίας ακόμα και από τις 3ωρες στάσεις της ΑΔΕΔΥ, ένας απολογισμός αδράνειας και υποταγής.
Η ΔΑΚΕ επανέλαβε την πάγια τα τελευταία χρόνια τακτική μη παρέμβασης στη ΓΣ και το ίδιο έκαναν και οι ΣΥΝΕΚ. Το ΠΑΜΕ ισχυρίστηκε ότι αφού το ίδιο είναι πλειοψηφία στο ΝΤ της ΑΔΕΔΥ… αυταπόδεικτα το ΝΤ έχει ταξική γραμμή!
Ιδιαίτερη -αρνητική– εντύπωση έκανε η τοποθέτηση του εκπροσώπου της Δημοκρατικής Συσπείρωσης (και προέδρου του σωματείου) ο οποίος καταθέτοντας την προσωπική του θέση δήλωσε ότι δεν θα απεργήσει στις 30/5 γιατί ΓΣΣΕ και ΑΔΕΔΥ συγκρότησαν τη γνωστή «κοινωνική συμμαχία»! Πρόκειται για μια θέση που αν κάποια ανακλαστικά ενεργοποιεί είναι αυτά της παραίτησης και της υποταγής. Γιατί βέβαια η αναγκαία ρήξη με τους εργατοπατέρες δεν γίνεται προτείνοντας στους εργαζόμενους την απεργοσπασία, αλλά παλεύοντας να γίνει η απεργία δική τους υπόθεση, βήμα ανάδειξης των δικών τους στόχων και συμφερόντων. Στη βάση αυτής της κριτικής οι Αγωνιστικές Κινήσεις Εκπαιδευτικών κάλεσαν τον πρόεδρο του σωματείου να αποσύρει αυτή την τοποθέτηση η οποία αποτελεί –αντικειμενικά- και βάση πολιτικής νομιμοποίησης των απεργοσπαστικών επιλογών από ΔΑΚΕ και ΣΥΝΕΚ και ενώ το κράτος και η κυβερνητική πολιτική διώκουν με πολλές μορφές την απεργία και τους απεργούς! Είναι επίσης χαρακτηριστικό ότι συνολικά η Δημοκρατική Συσπείρωση δεν πήρε θέση για την απεργία της 30/5, δηλώνοντας ότι είναι διχασμένη όσον αφορά το ζήτημα της συμμετοχής σε αυτήν!
Σε αυτό το κλίμα δεν είναι καθόλου περίεργο ότι η κινητοποίηση του κομματικού μηχανισμού της ΝΔ έφερε τη ΔΑΚΕ στην πρώτη θέση για πρώτη φορά μετά από πολλά χρόνια, όπως δεν είναι δυσεξήγητη η μείωση της συμμετοχής. Ωστόσο ταυτόχρονα εκτιμάμε ότι το ιδιαίτερα θετικό αποτέλεσμα των Αγωνιστικών Κινήσεων επιβεβαιώνει την ύπαρξη μιας «αντίστροφης τάσης» μέσα στους εργαζόμενους. Επιβεβαιώνει την αναζήτηση αντιστάσεων και αγώνων κόντρα στην υποταγή και την «πολύμορφη» αναχώρηση. Επιβεβαιώνει ότι η στάση προώθησης της αγωνιστικής κατεύθυνσης που είχαν οι Αγωνιστικές Κινήσεις όλο το προηγούμενο διάστημα  έχει αποδέκτες!
Ευχαριστούμε όλους τους συναδέλφους που βρέθηκαν δίπλα μας και σε αυτή τη δύσκολη μάχη. Καλούμε κάθε συνάδελφο να συμμετέχει στην απεργία της 30/5 και στην απεργιακή διαδήλωση. Σε αυτές τις μάχες και σε αυτούς τους αγώνες συγκροτούνται οι αναγκαίοι όροι για να σηκώσουμε το κεφάλι απέναντι στους δυνάστες μας, για να κατακτήσουμε τα σωματεία μας και να τα κάνουμε όργανα πάλης ενάντια στο σύστημα και στην πολιτική του.
Σάμος 24-5-18       

Πέμπτη, 24 Μαΐου 2018

Στις 30 Μάη απεργούμε! Δεν τους χαρίζουμε το όπλο μας!


Κεφάλαιο-κυβέρνηση χτυπάνε την απεργία-Οι εργατοπατέρες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ την εξευτελίζουν
Στις 30 Μάη απεργούμε! Δεν τους χαρίζουμε το όπλο μας!
Συνάδελφοι,
Μέσα σ’ έναν πολύ αρνητικό συσχετισμό καλούμαστε, οι εργαζόμενοι, να δώσουμε τη μάχη της απεργίας στις 30 Μάη. Αρνητικό γιατί έχουμε να αντιμετωπίσουμε την επίθεση κυβέρνησης, ΕΕ, ΔΝΤ, ξένου και ντόπιου κεφαλαίου. Μια επίθεση που στην εκπαίδευση εξειδικεύεται με την αυτοαξιολόγηση στην προοπτική της ατομικής αξιολόγησης. Με τις ηλεκτρονικές εγγραφές που αποβλέπουν σε κλείσιμο- συμπτύξεις τμημάτων. Με την ενοποίηση ειδικοτήτων, τροποποίηση αναθέσεων για τη διαχείριση του υπάρχοντος προσωπικού, ώστε να φτάνει και κυρίως να περισσεύει. Με την παντελή έλλειψη διορισμών και τη γενίκευση της ελαστικής εργασίας.
Κι όλα αυτά σε ένα συνολικότερο πλαίσιο υλοποίησης 88 προαπαιτούμενων ενόψει της 4ης αξιολόγησης.  Σε μια προοπτική διαρκούς επιτροπείας που  θα παγιώνει τα αντιλαϊκά μέτρα. Κάτω από τον εκβιασμό της γενικευμένης ανεργίας. Την ισοπέδωση μισθών και όρων δουλειάς. Τις τυπικά και ουσιαστικά ανύπαρκτες συλλογικές συμβάσεις. Τις εργατικές δολοφονίες.
Αυτή όμως η ζοφερή καθημερινότητα κάνει περισσότερο από ποτέ αναγκαία την Απεργία. Οι εργαζόμενοι, με την πάλη τους, με το πιο αποτελεσματικό όπλο που διαθέτουν, είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να βάλει φραγμό σ’ αυτήν την επίθεση, να ανατρέψει αυτήν την πολιτική. Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά κυβέρνηση, αντιπολίτευση και συνολικά το σύστημα. Γι’ αυτό και ψηφίζουν νόμους που επιδιώκουν να απαγορέψουν τις απεργίες και κάθε εργατικό αγώνα.
Αλλά ο αρνητικός συσχετισμός ορίζεται και από την κυριαρχία των εργατοπατέρων. Οι συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ (η τρόικα ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) χτίζουν «κοινωνικές συμμαχίες» με το κεφάλαιο και την εργοδοσία. Προσπαθούν να μας πείσουν ότι τα συμφέροντά μας είναι «κοινά» με του αφεντικού, ότι «όλοι μαζί» πρέπει να αποδεχτούμε το ξεζούμισμα της δουλειάς μας, την ολοένα και μεγαλύτερη ένταση της εκμετάλλευσής μας. Ότι δήθεν για να «πάει μπροστά» η χώρα, για να «έρθει η ανάπτυξη», θα πρέπει για άλλη μια φορά οι εργαζόμενοι να κάνουν θυσίες. Παράλληλα η συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ υλοποιεί σιωπή, αδράνεια, συνδιαλλαγή, υποταγή. Έχει ολοκληρωτικά παραιτηθεί από την διοργάνωση αγώνων καθιστώντας την ΟΛΜΕ βασική υποστηρικτική δομή του υπουργείου.
Γι’ αυτούς η απεργία ποτέ δεν αποτέλεσε όπλο των εργαζόμενων. Ποτέ τους δεν έδωσαν τη μάχη της στους χώρους δουλειάς. Ποτέ τους δεν στήριξαν τον εργαζόμενο που απεργούσε κάτω από όρους δύσκολους, από όρους τρομοκρατίας. Γιατί ποτέ τους δεν είχαν τη λογική της σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκπροσώπους. Έτσι εξήγγειλαν την απεργία στις 30 Μάη ενώ συγχρόνως εύχονται και δουλεύουν για την αποτυχία της.
Δυστυχώς σε αυτήν την απεργία παρατηρούμε υπονόμευσή της και από δυνάμεις που θέλουν να τάσσονται με την πλευρά των εργαζομένων, από δυνάμεις που αναφέρονται στο κίνημα. Καταγγέλλουν την απεργία στις 30 του μήνα και καλούν σε απεργοσπασία, χαϊδεύοντας τα πιο καθυστερημένα ανακλαστικά των εργαζομένων. Καλλιεργούν ψευδαισθήσεις ότι μπορεί να υπάρξει άλλο όπλο για τους εργαζόμενους, ανώτερο κι αποτελεσματικότερο από την απεργία. Αποδέχονται τη γενικότερη κατάσταση αποσυγκρότησης, διάλυσης του κινήματος στους χώρους δουλειάς και υποτάσσονται σε αυτήν.
Συνάδελφοι,
Παρά και ενάντια στους αρνητικούς συσχετισμούς, κι αυτήν τη μάχη στις 30 του Μάη μπορούμε και πρέπει να τη δώσουμε. Γιατί δεν τους χαρίζουμε το όπλο της απεργίας. Για να πάρουμε την υπόθεση της αντίστασης στα δικά μας χέρια. Για να συγκροτήσουμε τις δικές μας δυνάμεις, σε λογική σύγκρουσης με το κεφάλαιο και τους πολιτικούς του εκπροσώπους. Σύγκρουσης και με την ξεπουλημένη συνδικαλιστική ηγεσία και τις κατευθύνσεις, τις αντιλήψεις και τις πρακτικές που προωθεί.
  Για να εκφραστεί μαζικά η αντίθεση στην αντεργατική πολιτική και αυτούς που την υπηρετούν. Για να χτίσουμε τους όρους της ανατροπής της. Για να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη δουλειά και τη ζωή, ενάντια στις επεμβάσεις και τα νέα πολεμικά σχέδια των ιμπεριαλιστών, που βάζουν τους λαούς και την εργατική τάξη μπροστά σε τεράστιους κινδύνους.
Στις 30 Μάη παλεύουμε για ΑΝΑΤΡΟΠΉ ΤΗΣ ΑΝΤΕΡΓΑΤΙΚΉΣ ΠΟΛΙΤΙΚΉΣ!
· Πλήρη και σταθερή δουλειά για όλους με δικαιώματα!
· Ελεύθερο συνδικαλισμό, ανεξάρτητο από κράτος και εργοδοσία!
· Ειρήνη και φιλία των λαών, όχι στον πόλεμο




Τετάρτη, 16 Μαΐου 2018

ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ ΝΑ ΑΝΘΙΣΕΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΠΑΛΗ





Η ακινησία του κλάδου φέρνει συνεχώς νέες αντιδραστικές ρυθμίσεις από την κυβέρνηση
ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ  ΣΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗ ΑΔΡΑΝΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΥΠΟΤΑΓΗ
ΝΑ ΑΝΘΙΣΕΙ Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΠΑΛΗ
           
            Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, τα πράγματα συνεχίζουν να βαίνουν καλώς ...και εναντίον μας. Το υπουργείο δε σταματά με μεγαλύτερες ή μικρότερες παρεμβάσεις, να σφίγγει το κλοιό στην εργασία μας. Με νόμους, υπουργικές αποφάσεις και εγκυκλίους, συνεχίζει την επιχείρηση “ερημοποίησης” του εργασιακού μας τοπίου, ξεριζώνοντας από τη σχολική ζωή όσα δικαιώματά μας δε συνάδουν με τις κατευθύνσεις του ΟΟΣΑ και της ΕΕ για ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων και τον ασφυκτικό έλεγχό μας.
            Μέσα στο Μάιο η κυβέρνηση ετοιμάζεται να κάνει το προ-τελευταίο βήμα για την επιβολή της αξιολόγησης. Μέσω της αυτοαξιολόγησης (Συλλογικό προγραμματισμό και ανατροφοδοτική αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων το λένε τώρα), επαναφέρει το πακέτο Αρβανιτόπουλου και με την ίδια ακριβώς διαδικασία επιχειρεί να εμπεδώσει την “κουλτούρα αξιολόγησης” στον κλάδο. “Καλά το πάτε”, εκτιμά ο ΟΟΣΑ και οι θεσμοί για τον κυβερνητικό χειρισμό, που με αυτή την τακτική επιδιώκει να περάσει “αναίμακτα” σε επόμενη φάση και την ατομική αξιολόγηση. Αποδεικνύεται τόσο από την αξιολόγηση των στελεχών, όσο και από την αντίστοιχη διαδικασία στο δημόσιο ότι δεν πρόκειται να παραιτηθούν από την βασική τους κατεύθυνση της κατηγοριοποίησης σχολείων και εκπαιδευτικών. Του ελέγχου και της χειραγώγησης του κλάδου. Της μετακύλησης των ευθυνών, αλλά και της οικονομικής λειτουργίας των σχολείων στις πλάτες εκπαιδευτικών και γονιών μέσω της παραπλανητικής “αυτονομίας” της σχολικής μονάδας.
            Από 14/5 έχουμε την εφαρμογή των ηλεκτρονικών (προ)εγγραφών. Ουσιαστικά πρόκειται για e-κόφτη τμημάτων. Έτσι στα ΓΕΛ οι μαθητές δε δηλώνουν σχολείο αλλά “τοποθετούνται σύμφωνα με απόφαση του/της Διευθυντή/ντριας Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης”. Ενώ στα ΕΠΑΛ “στην περίπτωση κατά την οποία μαθητής/τρια κατανεμήθηκε σε ολιγομελές τμήμα που χρειάζεται έγκριση για να λειτουργήσει, αναμένει νεότερη ενημέρωση μετά την 20ή Ιουλίου 2018”! Ο κεντρικός έλεγχος είναι η βάση ώστε το Υπουργείο να είναι σε θέση από νωρίς να κάνει τα απαραίτητα “μαγειρέματα”, που θα οδηγήσουν σε κλείσιμο – συμπτύξεις τμημάτων. Τα τμήματα θα “κλείσουν”γρήγορα και από κει και πέρα θα αρχίσουν οι “εξυπηρετήσεις” με τις ειδικές άδειες.
            Από την άλλη καμιά σχέση με την πραγματικότητα δεν έχει ότι η παραπάνω διαδικασία αφορά τους μαθητές και τους κηδεμόνες τους. Είναι ακόμη μια εξωδιδακτική εργασία -θα φτάνει το 30ωρο;;- που σε μια περίοδο επαναλήψεων, βαθμολογιών, εξετάσεων, συλλόγων και αποτελεσμάτων, μας φορτώνει και την γραφειοκρατική δουλειά της προεγγραφής. Αυτή η πιεστική περίοδος με τις διπλές καθημερινές ενδοσχολικές εξετάσεις -κύρια στα ΓΕΛ και στα ΕΠΑΛ-, τις πανελλαδικές, τη διόρθωση-βαθμολόγηση γραπτών, τις επιτηρήσεις κοκ, με πολλούς συναδέλφους να τρέχουν σε περισσότερα από δυο σχολεία, δεν είναι “λάθος”, δεν έτυχε, αλλά αποτελεί “τεστάρισμα” για να γίνει καθεστώς τα επόμενα χρόνια.             Τέλος με την ενοποίηση των ειδικοτήτων και τις τροποποιήσεις στις αναθέσεις, με άλλες ειδικότητες να γίνονται “αόρατες” (χωρίς α' ανάθεση) και άλλες “πασπαρτού”, επιδιώκεται η διαχείριση του υπάρχοντος προσωπικού ώστε να φτάνει και -κύρια-να περισσεύει. Ο μεγάλος αριθμός υπεραρίθμων εκπαιδευτικών σε όλη τη χώρα, αυτή την κατεύθυνση υπηρετεί.
            Και όλα τα παραπάνω υλοποιούνται σε καθεστώς πολέμου. Ταξικού από τη μια, με τα 88 προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης να προστίθενται στα προηγούμενα, εντείνοντας την επίθεση στα λαϊκά δικαιώματα, στο εισόδημα, στην υγεία, στην κατοικία, φέρνοντας και νέα ξεπουλήματα- ιδιωτικοποιήσεις. Κανονικό πόλεμο από την άλλη, καθώς η περιοχή μας φλέγεται από τους ανταγωνισμούς των ιμπεριαλιστών. Οι εμπρηστές των πολέμων, οι φονιάδες των λαών και ληστές του πλανήτη θα συνεχίσουν να ελέγχουν τη χώρα και τις ζωές μας όποια μορφή και να πάρουν τα νέα μνημόνια.
            Συναδέλφισσες-συνάδελφοι, αυτή η πραγματικότητα βγάζει φωνή πάλης, αντίστασης, διεκδίκησης. Η συνδικαλιστική ηγεσία της ΟΛΜΕ (η τρόικα ΔΑΚΕ-ΣΥΝΕΚ-ΠΕΚ) υλοποιεί σιωπή, αδράνεια, συνδιαλλαγή, υποταγή. Καλοδέχεται την αυτοαξιολόγηση και διοργανώνοντας εκπαιδευτικά συνέδρια, προσπαθεί να καλύψει την ολοκληρωτική παραίτησή της από την διοργάνωση αγώνων καθιστώντας την, βασική υποστηρικτή δομή του υπουργείου. Έτσι οι δυνάμεις αυτές στην πρόσφατη ΓΣ των προέδρων των ΕΛΜΕ τάχθηκαν ενάντια στην απεργία -αποχή από τις διαδικασίες αξιολόγησης και συντάχθηκαν με την απεργία των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ στις 30/5. Οι εργατοπατέρες επιχειρούν να σύρουν τους εργαζόμενους κάτω από τις σημαίες των εργοδοτών τους . Η “κοινωνική συμμαχία” τους εξυπηρετεί αλλότρια και αντίθετα συμφέροντα από αυτά του κόσμου της εργασίας. Ουσιαστικά η απεργία από τη μια χτυπιέται από το κράτος και τις κυβερνήσεις του που θέλουν να τη καταστήσουν παράνομη και από την άλλη  ο κυβερνητικός και εργοδοτικός συνδικαλισμός να την εξευτελίσει.
            Το ΟΧΙ στα σχέδια των εργατοπατέρων έχει πρακτικό επίδικο το σπάσιμο της αδράνειας της παράλυσης στον κλάδο. Να πάρουμε οι εκπαιδευτικοί την υπόθεση στα χέρια  μας, γιατί αφήνοντας τη στα χέρια της κυβέρνησης και των στηριγμάτων της μέσα στον κλάδο, θα βιώσουμε και άλλο γκρεμό και νέα βύθιση των δικαιωμάτων μας.
·         ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.
·         ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΏΝ
·         ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ Η ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ  ΓΙΑ ΤΙΣ  ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΕΣ ΕΓΓΡΑΦΕΣ


Πέμπτη, 10 Μαΐου 2018

Οι διορισμοί στις καλένδες - Η αξιολόγηση προ των Πυλών!


Οι διορισμοί στις καλένδες - Η αξιολόγηση προ των Πυλών!
Τα σύννεφα του πολέμου πυκνώνουν.
Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να απαντήσουν άμεσα με τις κινητοποιήσεις τους
Ολοι στις κινητοποιήσεις στις 11 Μάη

Οι απανωτές κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών που έγιναν το Μάρτη, διεκδικώντας μαζικούς μόνιμους διορισμούς αποτέλεσαν ένα πρώτο και ελπιδοφόρο βήμα για τις διεκδικήσεις του κλάδου. Η πίεση που ασκήθηκε από τη δυναμική και μαζική παρουσία των εκπαιδευτικών υπήρξε μεγάλη. Τα ΜΑΤ να ξυλοκοπούν, οι προσπάθειες του υπουργείου και των συμβιβασμένων συνδικαλιστικών ηγεσιών να διασπάσουν και να αποπροσανατολίσουν τους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς μέσω συναντήσεων, με τρεις από τις ενώσεις τους μέσα στο Πάσχα, η συζήτηση που «πρέπει» να ανοίξει για τον τρόπο και τα κριτήρια διορισμών(!), αποδεικνύουν τη δύσκολη θέση στην οποία υπουργείο και κυβέρνηση βρέθηκαν.
Οι κινητοποιήσεις αυτές όμως έμειναν μετέωρες, αποτέλεσμα για το οποίο φέρουν τις κυριότερες ευθύνες η αστικές και ρεφορμιστικές ηγεσίες της ΔΟΕ και ΟΛΜΕ, που με την στάση τους υπονόμευσαν και ανέβαλαν τον αγώνα. Αντίθετα, η κυβέρνηση οργανώνεται και εξαπολύει νέα επίθεση ενάντια στους εκπαιδευτικούς μέσα από το νομοσχέδιο που θα καταθέσει προς ψήφιση μέσα στον Μάιο για την «Αναδιοργάνωση των Δομών Υποστήριξης της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις». Μέσα από το νομοσχέδιο αυτό ενισχύει τον συγκεντρωτισμό, τον έλεγχο και την επιβολή των κυρίαρχων πολιτικών, ενώ παράλληλα επαναφέρει την αξιολόγηση. Οι διατάξεις του υλοποιούν δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου και κινούνται στις ράγες των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ, του οποίου η πρόσφατη έκθεση καταγράφει ως θετικές τις ρυθμίσεις που αφορούν την αξιολόγηση των στελεχών στην εκπαίδευση και την (αυτο)αξιολόγηση των σχολικών μονάδων, καθώς είναι «σημαντικά πρώτα βήματα προς την ανάπτυξη ενός συνολικού πλαισίου αξιολόγησης». Η αξιολόγηση αποτελεί το στρατηγικό τους εργαλείο για την κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Για τον έλεγχο και την χειραγώγηση καθηγητών, δασκάλων και νηπιαγωγών. Για να πετύχουν την παραπλανητική «αυτονομία» της σχολικής μονάδας που στην πράξη σημαίνει την μετακύληση των ευθυνών, αλλά και της οικονομικής λειτουργίας των σχολείων στις πλάτες εκπαιδευτικών και γονιών.
Αυτό είναι λοιπόν το εκπαιδευτικό περιβάλλον που οραματίζεται αυτή η κυβέρνηση και μέσα σ’ αυτό προτείνει και την υποτιθέμενη εφαρμογή της δίχρονης υποχρεωτικής προσχολικής αγωγής. Μια δίχρονη υποχρεωτική που …εφαρμόζεται προς το παρόν μόνο σε μικρούς δήμους (που έτσι κι αλλιώς κάλυπταν τα προνήπια. Μια δίχρονη υποχρεωτική που δεν χρειάζεται λοιπόν καν εξαγγελίες προσλήψεων (οι εξαγγελίες του υπουργού για διορισμούς έσβησαν, μόλις έσβησαν κι οι κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών) με αποτέλεσμα την σαρδελοποίηση των νηπίων και με την …ευγενή βέβαια συνεργασία των δημάρχων! (είναι γνωστή η πρόθεση κυβέρνησης και ΚΕΔΕ για ένταξη των νηπιαγωγείων στους δήμους). Παραπλανώντας λοιπόν πως δήθεν εφαρμόζει την δίχρονη υποχρεωτική, η κυβέρνηση μπάζει τους δήμους στα νηπιαγωγεία εγκαινιάζοντας ίσως και νέες σχέσεις εργασίας και προωθεί το σχέδιο της για την εκπαίδευση, ζητώντας μάλιστα νομιμοποίηση από τους εκπαιδευτικούς και βάζοντας πρόθυμους συνδικαλιστές να συμμετέχουν στις τριμερείς επιτροπές μαζί με τους δημάρχους των περιοχών.
Η αποσυγκρότηση του συνδικαλιστικού κινήματος αφήνει το περιθώριο στην κυβέρνηση να εντείνει την επίθεση προς όφελός της. Δεν πρέπει όμως να υποτιμάται το γεγονός ότι χιλιάδες εκπαιδευτικοί σε όλη την Ελλάδα, όταν τους δόθηκε η δυνατότητα να εκφραστούν μέσα από κινηματικές διαδικασίες, εξέφρασαν την διάθεσή τους να αντισταθούν. Οι εκπαιδευτικοί λοιπόν πρέπει να απαντήσουμε στην συνεχιζόμενη επίθεση. Και η απάντηση αυτή μπορεί να έχει ουσία μόνο αν έχει την μορφή ενός μαζικού επίμονου, διεκδικητικού αγώνα. Με γενικές συνελεύσεις που θα δώσουν αγωνιστική κατεύθυνση μακριά από τις λογικές της συνδιαχείρισης και της εργασιακής ειρήνης που επιβάλλουν με την απραξία τους οι συνδικαλιστικές ηγεσίες.
Παλεύουμε για:
ΜΟΝΙΜΟΥΣ-ΜΑΖΙΚΟΥΣ ΔΙΟΡΙΣΜΟΥΣ- ΜΟΝΙΜΗ ΣΤΑΘΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ
ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΩΝ -ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ
ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΔΟΜΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ.
ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ-ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ, ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΏΝ
ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΜΑΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΕΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΩΝ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΩΝ

agkinekp.blogspot.gr
Μάης '18

Τετάρτη, 9 Μαΐου 2018

ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΛΕΣΤΗΚΕ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ


ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΙΕΣΗ ΚΑΙ ΕΠΙΜΟΝΗ ΚΑΛΕΣΤΗΚΕ ΑΝΤΙΠΟΛΕΜΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΣΙΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΣΩΜΑΤΕΙΑ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

Πραγματοποιήθηκε σύσκεψη στα γραφεία της Α'ΕΛΜΕ Δυτ.Αττικής σύσκεψη για να διοργανωθεί αντιπολεμική συγκέντρωση. Η πλειοψηφία του Δ.Σ. θεωρώντας ότι δεν θα μπορούσε η ΕΛΜΕ να πάρει μόνη της την πρωτοβουλία να καλέσει σε συγκέντρωση το λαό της Ελευσίνας και των γύρω περιοχών, προτίμησε να καλέσει σε σύσκεψη ,χωρίς να πιστεύει και ιδιαίτερα τη δυνατότητα να κινητοποιήσει σωματεία της περιοχής .Είναι χαρακτηριστικό ότι ούτε και το mail δεν είχαν τη διάθεση να στείλουν, για να μην πούμε για την παντελή έλλειψη συνδέσμων με τα άλλα σωματεία της περιοχής .Έτσι ,  λοιπόν κατέληξε όλη η διαδικασία να γίνει από εμάς.
Στη σύσκεψη παραβρέθηκαν η ΛΑΑΑΣ,ο σύλλογος Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης "Δελμούζος,' το σωματείο του Θριάσιου  Νοσοκομείου, και με συμφωνία συμμετοχής χωρίς τη δυνατότητα παρουσίας στη σύσκεψη, η ΕΛΜΕ Ανω-Λιοσίων -Ζεφυρίου και η Πρωτοβουλία Αγώνα στα ΕΛΠΕ.
Παρά τη διάθεση των παρευρισκομένων να προχωρήσουμε σε διοργάνωση συγκέντρωσης  και συναυλίας για τη νεολαία, τα μέλη του Δ.Σ, άρχισαν να προβάλλουν εμπόδια που δεν θα μας επέτρεπαν να τη διοργανώσουμε, είτε θέτοντας σαν πρόβλημα την ιδιαίτερα δύσκολη κατάσταση του κινήματος, που για αυτούς θα οδηγούσε σε μια άμαζη ; ;; συγκέντρωση των 60 ατόμων. είτε προβάλλοντας την μη συμμετοχή των γειτονικών σωματείων με ένα επαρκή αριθμό, είτε τις πανελλαδικές εξετάσεις, είτε το ακατάλληλο των ημερών(Γενοκτονία Ποντίων, Τριήμερο Αγιου Πνεύματος)Χαρακτηριστική η στάση του ΠΑΜΕ που προέβαλλε τις πρωτοβουλίες της ΕΔΥΕΕ με καλλιτεχνικά δρώμενα και τις κεντρικές πρωτοβουλίες του ΚΚΕ, αποφεύγοντας να τοποθετηθεί θέτοντας πάλι το ερώτημα αν μπορούμε να πετύχουμε μαζική συγκέντρωση, λες και για να παλέψουμε χρειάζεται να έχουμε υπογράψει συμβόλαιο με το κίνημα .Λες και ο ρόλος του συνδικαλιστικού κινήματος δεν έχει την υποχρέωση να παλέψει για αυτό το ζητούμενο.
Με πολύ πίεση από τη μεριά μας, να παρέμβουμε σε γονείς και μαθητές, αποφασίστηκε να καλεστεί συγκέντρωση στις 2-6-2018,με πορεία στην Ελευσίνα και συναυλία.
Ο καθένας όμως μπορεί να καταλάβει πως με όλη αυτή την απροθυμία, είμαστε εμείς που θα πρέπει να το παλέψουμε και να του δώσουμε τη βαρύτητα που πρέπει. Δυστυχώς, όπως και στο κεντρικό πολιτικό σκηνικό, έτσι κι εδώ, η κατάσταση της αριστεράς είναι εντελώς αναντίστοιχη της ανάγκης για ανάπτυξη αντιπολεμικού-αντιιμπεριαλιστικού κινήματος.Σημεία των καιρών,που δεν πρέπει να μας αποθαρρύνουν στο να επιμένουμε να παλεύουμε σε αυτή την κατεύθυνση και με βάση τις τελευταίες διεθνείς εξελίξεις,που κάνουν όλο και πιο βαθύ των ανταγωνισμό των ιμπεριαλιστών στην περιοχή.

Δευτέρα, 7 Μαΐου 2018

Η αξιολόγηση προ των πυλών!

ΕΠΙΒΟΛΗ ΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ - ΑΣΦΥΚΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΚΛΑΔΟΥ
            ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΑΠΟΤΡΕΨΟΥΜΕ
ΤΙΣ ΝΕΕΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΤΙΚΕΣ  ΑΝΑΠΡΟΣΑΡΜΟΓΕΣ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
            Μέσα στο Μάιο προγραμματίζει η κυβέρνηση να φέρει προς ψήφιση στη βουλή το νομοσχέδιο για την “Αναδιοργάνωση των Δομών Υποστήριξης της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης και άλλες διατάξεις”.
            Οι διατάξεις του, υλοποιούν δεσμεύσεις του 3ου μνημονίου, αποτελούν προαπαιτούμενα της 4ης αξιολόγησης και κινούνται στις ράγες των κατευθύνσεων του ΟΟΣΑ. Μάλιστα η πρόσφατη έκθεσή του καταγράφει ως θετικές τις ρυθμίσεις που αφορούν την αξιολόγηση των στελεχών στην εκπαίδευση και την (αυτο)αξιολόγηση των σχολικών μονάδων, καθώς είναι “σημαντικά πρώτα βήματα προς την ανάπτυξη ενός συνολικού πλαισίου Αξιολόγησης”.
            Το νομοσχέδιο αποτελείται από δύο μέρη και έχει διπλό στόχο: Πρώτος, η ανασυγκρότηση της διοικητικής δομής της εκπαίδευσης που γίνεται με ενίσχυση του συγκεντρωτισμού και καταργήσεις-συγχωνεύσεις υπηρεσιών του υπουργείου παιδείας. Δεύτερος αλλά κυριότερος η “αξιολογική” περικύκλωση του κλάδου.
ΚΑΤΑΡΓΗΣΕΙΣ-ΣΥΓΧΩΝΕΥΣΕΙΣ ΔΟΜΩΝ - ΙΔΡΥΣΗ ΝΕΩΝ
ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΣΦΥΚΤΙΚΟ ΕΛΕΓΧΟ ΤΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
  •           Συγκροτούνται στις περιφέρειες τα ΠΕ.Κ.Ε.Σ.(Περιφερειακά Κέντρα Εκπαιδευτικού Σχεδιασμού) ενσωματώνοντας τις αρμοδιότητες των Σχολικών Συμβούλων (μετονομάζονται Συντονιστές Εκπαιδευτικού  Έργου), των ΠΕΚ και των Προϊσταμένων Παιδαγωγικής Καθοδήγησης.
  •             Στην περιοχή ευθύνης κάθε διεύθυνσης Α/θμιας και Β/θμιας Εκπαίδευσης ιδρύονται τα ΚΕ.Σ.Υ.(Κέντρα Συμβουλευτικής Υποστήριξης) που συγχωνεύουν τις καταργούμενες δομές των ΚΕΔΔΥ, ΚΕΣΥΠ, ΚΕΠΛΗΝΕΤ, ΣΣΝ, ΕΚΦΕ.
  •            Τα ΚΕΑ (Κέντρα Εκπαίδευσης για την Αειφορία) αντικαθιστούν τα ΚΠΕ (Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης) και υπάγονται σε αυτά όλες οι αρμοδιότητες των Προγραμμάτων Αγωγής Υγείας και Πολιτιστικών Θεμάτων.

            Όλες αυτές οι αναδιατάξεις με καταργήσεις-συγχωνεύσεις δομών και ίδρυση νέων, δεν αποσκοπούν απλά στην δραστική μείωση των κρατικών δαπανών στα πλαίσια της δημοσιονομικής πειθαρχίας των μνημονίων, αλλά ο βασικός στόχος είναι ο ασφυκτικός έλεγχος της εκπαίδευσης.
            Η συγκρότηση ενός μηχανισμού ιεραρχικά δομημένου, επιφορτισμένου με την ευθύνη υλοποίησης- επιβολής των κεντρικών κυβερνητικών κατευθύνσεων. Επιτελεία - “μικρά υπουργεία παιδείας” - πλήρως αποσπασμένα από τον υπόλοιπο κλάδο, με ρόλο την προώθηση των αντιεκπαιδευτικών επιλογών, την περιφερειακή-τοπική εξειδίκευσή τους και την ολοκληρωτική επιτήρηση της εφαρμογής τους.
            Δηλαδή στοχεύουν στον ακόμη μεγαλύτερο συγκεντρωτισμό για να υλοποιηθούν οι αντιδραστικές αναπροσαρμογές που σχεδιάζονται και την “αποκέντρωση” των ευθυνών και του κόστους λειτουργίας της εκπαίδευσης, μετακυλώντας τες σε εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές.
            Τα ΠΕ.ΚΕ.Σ αναλαμβάνουν κομβικό ρόλο στην προώθηση της αξιολόγησης ως βασικά όργανα  που λαμβάνουν τις “εκθέσεις αποτίμησης” των σχολικών μονάδων, συντάσσοντας τις συνολικές εκθέσεις της περιφέρειας που υποβάλλουν στο ΙΕΠ(Ινστιτούτο Εκπαιδευτικής Πολιτικής).
            Σημαντικό ζήτημα προκύπτει στην Ειδική Αγωγή. Η κατάργηση των ΚΕΔΔΥ και η ενοποίησή τους με άλλες δομές, πέρα από τον προφανή στόχο της περικοπής του προσωπικού έχει και άλλες συνέπειες. Η διάγνωση, η καταγραφή των μαθητών με ειδικές ανάγκες-μαθησιακές δυσκολίες δεν αποτελεί αρμοδιότητα των νέων δομών. Αυτό σημαίνει από τη μια να οδηγούνται οι οικογένειες στον ιδιωτικό τομέα και από την άλλη η μετατόπιση αυτής της ευθύνης στους εκπαιδευτικούς των σχολείων, που οφείλουν μέσω ειδικών επιτροπών που θα συγκροτήσουν, να διαμορφώσουν εξατομικευμένα προγράμματα στήριξης αυτών των μαθητών. Επίσης η ανυπαρξία διάγνωσης καθιστά ανεφάρμοστο το  μέτρο μείωσης των μαθητών ανά τμήμα.
            Πιο συστηματικά και οργανωμένα θα συγκροτείται η ιδεολογική παρέμβαση αναφορικά με το περιεχόμενο δραστηριοτήτων - εκδηλώσεων (κοινωνικών, αθλητικών, πολιτιστικών κλπ) που διεξάγονται στα σχολεία. Τα ΚΕΑ αναλαμβάνουν το ρόλο αυτό, αποτελώντας τους ιμάντες μεταβίβασης των “μαύρων” ιδεών και των σάπιων αξιών του συστήματος της εξάρτησης και της εκμετάλλευσης. Ενιαία και στις δυο εκπαιδευτικές βαθμίδες. Σχεδιασμένα και μεθοδικά θα υλοποιούνται όλα τα προγράμματα που εξυμνούν την ΕΕ, τις ΗΠΑ και τους ντόπιους “ευεργέτες” του κεφαλαίου.
            Η ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΞΑΝΑΡΧΕΤΑΙ!!
            Ο Γαβρόγλου δηλώνει ότι “ο εκπαιδευτικός της τάξης δεν αξιολογείται”, καταργεί το ΠΔ 152 και πλευρές του ν.3848, και αντιγράφει τον Αρβανιτόπουλο βαφτίζοντας την αξιολόγηση των σχολικών μονάδων “Συλλογικό προγραμματισμό και ανατροφοδοτική αποτίμηση του εκπαιδευτικού έργου των σχολικών μονάδων”.
            Βαφτίζοντας “το κρέας ψάρι” η κυβέρνηση επιχειρεί να “εμπεδωθεί η κουλτούρα αξιολόγησης”. Δεν πρωτοτυπεί αλλά αντιγράφει την αυτοαξιολόγηση των Σαμαροβενιζέλων με  προγραμματισμό στην αρχή της σχολικής χρονιάς, αποσαφήνιση-διατύπωση στόχων, δράσεων σε τυποποιημένες φόρμες για υλικοτεχνική υποδομή, συνεργασίες με φορείς της τοπικής κοινωνίας, καινοτομίες αποτίμηση στο τέλος της σχολικής χρονιάς κλπ.
            Τα έχουμε ξαναδεί όλα αυτά. Και είναι προκλητικό να χαρακτηρίζεται από το υπουργείο η διαδικασία αυτή “εσωτερική” όταν ορίζεται στο νομοσχέδιο ότι με υπουργική απόφαση ύστερα από εισήγηση του ΙΕΠ θα καθορίζονται οι θεματικοί  άξονες και ο τύπος των σχετικών εκθέσεων. Αυτές θα υποβάλλονται στο ΠΕΚΕΣ και οι συντονιστές (πρώην σχολικοί σύμβουλοι) κρίνουν και διατυπώνουν παρατηρήσεις επί των εκθέσεων. Μ' άλλα λόγια πρόκειται για αξιολόγηση από το υπουργείο με αξιολογούμενους τους εκπαιδευτικούς που λογοδοτούν για την επίτευξη η μη των στόχων που έχουν τεθεί.
            Επιπλέον όλη αυτή η γραφειοκρατική συμπλήρωση φορμών, και οι απανωτές συνεδριάσεις, του συλλόγου, των ομάδων εκπαιδευτικών, των ομάδων όμορων σχολείων, του σχολικού συμβουλίου κοκ θα έχει ως αποτέλεσμα ούτε οι 30 ώρες -πως προέβλεπε η υπουργική απόφαση- δεν θα επαρκούν. Είναι τεράστιος ο φόρτος αυτών των εργασιών που θα υποστούν οι εκπαιδευτικοί.
            Να σημειώσουμε ότι οι ομάδες σχολείων-αντιγραφή από Διαμαντοπούλου- εντάσσονται στα πλαίσια της ευελιξίας που προωθεί το υπουργείο ώστε να μετακινεί μαθητές σε όμορα σχολεία για να μην προχωρά σε χωρισμό τμημάτων ή να προσφέρεται μάθημα επιλογής σε ένα Λύκειο και οι μαθητές του διπλανού σχολείου να μην το παρακολουθούν στο δικό τους. Και φυσικά στα πλαίσια της γενικότερης κινητικότητας και των ελαστικών εργασιακών σχέσεων να μεταφέρεται και η οργανικότητα σε ομάδες σχολείων.
            Η Α.ΔΙ.Π.Π.Δ.Ε.(Ανεξάρτητη Αρχή Διασφάλισης της Ποιότητας στην Πρωτοβάθμια και Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση) όχι μόνο δεν καταργείται αλλά αναβαθμίζεται, αποκτά επιτελικό ρόλο αναπτύσσοντας ολοκληρωμένο πληροφοριακό σύστημα διαχείρισης και βάσης δεδομένων της αξιολόγησης του εκπαιδευτικού συστήματος με βάση τα πρότυπα του ΟΟΣΑ.
            Με την αξιολόγηση των στελεχών της εκπαίδευσης (διευθυντών και υποδιευθυντών) ουσιαστικά έχουμε ατομική αξιολόγηση με βαθμολογική κατάταξη στην κλίμακα 0-100(ακατάλληλος -άριστος) που ανοίγει τον δρόμο για αντίστοιχες προσαρμογές και στην ατομική αξιολόγηση κάθε εκπαιδευτικού. Τέλος επιδιώκεται να συμφιλιωθεί ο εκπαιδευτικός με την αξιολόγηση του διευθυντή και υποδιευθυντή συντάσσοντας ανώνυμο ερωτηματολόγιο.
            Παρά τις δηλώσεις της ΝΔ για κατάργηση της αξιολόγησης, παρά τη στήριξη των ΔΑΚΕ- ΣΥΝΕΚ/ΕΡΑ -ΠΕΚ/ΔΗΣΥ που καλοδέχονται την αυτοαξιολόγηση της σχολικής μονάδας ως μη τιμωρητική και μιλούν για “καλή” αξιολόγηση” στην εκπαίδευση, η αξιολόγηση είναι εδώ!!!
            Η κατηγοριοποίηση σχολείων και εκπαιδευτικών. Ο έλεγχος, η χειραγώγηση καθηγητών, δασκάλων και νηπιαγωγών. Η μετακύλιση των ευθυνών αλλά και της οικονομικής λειτουργίας των σχολείων μέσω της “αυτονομίας” τους στις πλάτες εκπαιδευτικών και γονιών. 
            Να απαντήσουμε με τους αγώνες μας.  Με γενικές συνελεύσεις να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας.
·        ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ
·        ΚΑΜΙΑ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ -ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ
·        ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΚΑΤΗΓΟΡΙΟΠΟΙΗΣΗ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ
·        ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΟΛΟΥ  ΠΛΑΙΣΙΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ
.    ΥΠΕΡΑΣΠΙΖΟΥΜΕ ΤΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΕΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΕΣ

Τετάρτη, 18 Απριλίου 2018

Με γενικές συνελεύσεις και αποφάσεις αγώνα να συνεχίσουμε στην παρακαταθήκη των κινητοποιήσεων του Μάρτη


Με γενικές συνελεύσεις και αποφάσεις αγώνα να συνεχίσουμε στην παρακαταθήκη των κινητοποιήσεων του Μάρτη
Ο αγώνας για το δικαίωμα στην πλήρη και μόνιμη δουλειά είναι σπουδαίος και πρέπει να ακουστεί πιο δυνατά!
Οι απανωτές κινητοποιήσεις που έγιναν το Μάρτη αποτέλεσαν ένα μικρό αλλά σημαντικό βήμα του κινήματος των εκπαιδευτικών. Ήταν η πρώτη μετά από τέσσερα χρόνια, όχι αμελητέα εμφάνισή του, μια εμφάνιση που έγινε με όρους μαζικότητας και μαχητικότητας. Με τις κινητοποιήσεις αυτές:
ü  Επανήλθε στο δρόμο η αντίσταση και η διεκδίκηση.
ü  Ξεπεράστηκαν οι χαρταπιάγκες αιτημάτων που μπορεί να θυμίζουν μανιφέστα αλλά όχι αγώνα.
ü  Προσπεράστηκε η αποπροσανατολιστική γραμμή υπουργείου – ΟΛΜΕ –ΔΟΕ, που προσπάθησαν να ανοίξουν ως θέμα συζήτησης τα «κριτήρια διορισμών» σε μια φάση που έρχονται απολύσεις.
ü  Μα, πάνω απ’ όλα, -έστω ανολοκλήρωτα, έστω δειλά- αναδείχτηκε το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ, που είναι αυτό της αδιοριστίας, των απολύσεων και της διάλυσης των εργασιακών σχέσεων και, άρα, αντικειμενικά και το ΚΕΝΤΡΙΚΟ ΑΙΤΗΜΑ που δεν μπορεί να είναι άλλο από τη ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ μέσα κι έξω από την εκπαίδευση.
Οι κινητοποιήσεις αυτές –παρά το ότι είχαν απέναντί τους τις απανωτές προσπάθειες της αστικής και ρεφορμιστικής συνδικαλιστικής ηγεσίας να τον αποκλιμακώσουν και να τον υπονομεύσουν- κατάφεραν να δημιουργήσουν θετικές παρακαταθήκες. Αποτέλεσμα της πίεσης που παρήγαγαν οι κινητοποιήσεις του προηγούμενου μήνα, ήταν οι προσπάθειες του υπουργείου να διασπάσει και να αποπροσανατολίσει τους συμβασιούχους εκπαιδευτικούς μέσω συναντήσεων με τρεις από τις ενώσεις τους μέσα στο Πάσχα. Στη συνάντηση αυτή δημοσιοποιήθηκε από τον υπουργό η διασπαστική και διαλυτική πρόταση (υποτίθεται των «θεσμών») αντί για μόνιμοι διορισμοί, να υπάρξουν κάποιες πενταετείς συμβάσεις αναπληρωτών.
Στόχος του υπουργείου και του συστήματος συνολικά είναι να συντρίψει οποιοδήποτε όνειρο για πλήρη και μόνιμη δουλειά. Να πείσει ότι έχει παρέλθει η εποχή της μόνιμης δουλειάς με τον ίδιο τρόπο που θέλει να πείσει ότι έχει παρέλθει η εποχή των συντάξεων, της δωρεάν περίθαλψης, των εργασιακών δικαιωμάτων συνολικά. Η στρατηγική αυτή επιδίωξη συνδέεται με τη συνολική ρεβάνς που θέλει να πάρει το κεφάλαιο από τον κόσμο της εργασίας. Το σύστημα όμως δεν αναιρεί ΟΛΑ τα βασικά δικαιώματα «επειδή λείπουν τα χρήματα» ή «επειδή υπάρχει χρέος». Τα αναιρεί επειδή ΜΠΟΡΕΙ να ΤΑ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙ, επειδή δηλαδή η αποσυγκρότηση του κινήματος και η μακρόχρονη διάλυσή του δυσκολεύει το πιο μαχητικό, μαζικό και αποφασιστικό ξεδίπλωμα των αγώνων. Τα αναιρεί επειδή μπορεί να τα αναιρέσει με την ίδια ακριβώς λογική που, ΑΛΛΟΤΕ, τα παραχώρησε γιατί ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΕ να τα παραχωρήσει.
Η ανεργία, οι απολύσεις, η ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων, η δουλειά σε συνθήκες δικαιωμάτων που παραπέμπουν πολλές δεκαετίες πίσω ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ, είναι απλή έκφραση δυσμενούς συσχετισμού. Με την έννοια αυτή ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ είναι η ανάγκη συγκρότησης αυτού του σπουδαίου αγώνα. Γιατί, ο αγώνας για μόνιμους διορισμούς στην εκπαίδευση και για μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων (αναπληρωτών) είναι ένας σπουδαίος αγώνας που έρχεται να αντιπαρατεθεί στον πυρήνα των αντιδραστικών επιλογών του συστήματος. Ένας αγώνας που έκανε κάποια πρώτα μικρά βήματα, που δεν πρέπει να μείνουν μετέωρα. Γιατί οι συσχετισμοί δεν αλλάζουν στις πάσης φύσης εκλογές αλλά στους καθημερινούς μικρούς και μεγάλους, δύσκολους αγώνες.
Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να δοθεί με «πειστικά επιχειρήματα» στον αντίπαλο, ούτε με ημερίδες, ούτε με «διαλόγους» με τους σφαγείς των δικαιωμάτων μας, ούτε με πολυδιάσπαση (παραταξιακή, ειδικοτήτων), ούτε με «λογιστικό» υπολογισμό του «πόσοι και με ποια κριτήρια είναι σωστό να διοριστούν», ούτε με αυταπάτες για εύκολες νίκες που θα προκύψουν μέσα από κόλπα και βερμπαλισμούς.
Μπορεί να δοθεί με τη συνείδηση της πολιτικής που έχουμε να αντιμετωπίσουμε, με την αναγνώριση των φανερών εχθρών και των ψεύτικων φίλων, με το ρεαλισμό του ρόλου που παίζουν οι αστικές και ρεφορμιστικές ηγεσίες. Με συνείδηση του τι παλεύουμε, της σημασίας, των δυσκολιών αλλά και των δυνατοτήτων. Με συγκέντρωση δυνάμεων, με λογική κλιμάκωσης και ενιαίου αγώνα όλων –συμβασιούχων και μόνιμων.
Να προχωρήσουμε σε γενικές συνελεύσεις που θα αποφασίσουν αγωνιστικό, απεργιακό πρόγραμμα δράσης.
Μόνιμη σταθερή δουλειά για όλους, μαζικοί μόνιμοι διορισμοί, ΜΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΑΣΙΟΥΧΩΝ μέσα κι έξω από την εκπαίδευση.